Өлең, жыр, ақындар

Көретұғын көзімді күннен алғам

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 569
Көретұғын көзімді күннен алғам,
Жарық дүние кімге шын, кімге жалған?
Топырағым, туған ел, туған анам,
Жүрегімде мүсіні тұлғаланған.
Көлден алған екенмін сезімді мен,
Таң алдында толқындай көзімді ілем.
Көзімді ілсем, қалармын «жұмбақ» болып,
Өйткені, тек өзімді, өзім білем.
Өзге емес, өзімді өзім білем,
Өзімді айтып, өзіме сезіндірем.
Көтеретін бәрін де не болса да,
Жерден алған шығармын төзімді мен.
Көзімді ілсем, жерге ұқсап көзімді ілем...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

«Күледі» деп...

  • 0
  • 0

Күледі деп, иілсін, бастар иілген,
Күледі деп, безбеймін киіз үйімнен.
Қазақ екенім, шын болса, неге ұялам,
Қазақша сөйлеп, өз шапанымды киюден.

Толық

Қалай ең, ұмыттым ба, таныс әуен

  • 0
  • 0

Қалай ең, ұмыттым ба, таныс әуен,
Толқындай ырғағыңмен табысар ем.
Қалқысын көңіл аппақ шағаладай,
Ашылып қарсы алдымнан алыс әлем.

Толық

Көзге елестеп жұмбақ өмір алдағы

  • 0
  • 0

Көзге елестеп жұмбақ өмір алдағы,
Әнім менің кешке ұласты таңдағы.
Кейде ауыр күрсінемін, иығыма –
Түскендей боп аспан мен жер салмағы.

Толық

Қарап көріңіз