Өлең, жыр, ақындар

Жел болып маңдайымнан неге еспедің

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 618
Жел болып маңдайымнан неге еспедің,
Неге еспедің, айналды елеске мұң.
Көздерім суретіңе жиек болып,
Ұзақ түн ұйқым келер емес менің.
Жанымды неге осынша мазаладың,
Тергедім, өзімді-өзім жазаладым.
Ұзақ түн ұйқым келер емес тегі,
Қалайша бұл азапқа төзе аламын.
Бұл көңіл тағы нені, нені іздейді?
Нені іздейді, еш сыбыс сезілмейді.
Тереземнен таң еніп келе жатыр,
Суретіңді көруге көзімдегі.
Суретіңді көруге қарашықтан,
Тереземнен енеді таласып таң.
Сенің бейнең өтеді елес беріп,
Кірпігімнен үзілген дара шықтан.
Күн шықты қағып күміс қанатын жай,
Кешігіп бір нәрседен қалатындай.
Сезінем – көзімді ілсем, ішіндегі
Жоғалтып өз бейнеңді алатындай!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Менің де жайлап жаққан бір отым бар

  • 0
  • 0

Менің де жайлап жаққан бір отым бар,
Қонақ боп қайтам десең, жүр, ақындар.
Еске алып бір досымды жыласам мен,
Жабылып жырмен бәрің жұбатыңдар!

Толық

Ән салғандай ояу жел, ояу далада

  • 0
  • 0

Ән салғандай ояу жел, ояу далада,
Көзіңдегі сезімде бояу бола ма?
Күрсіне берем, кешігіп кездескеніме,
Жарық дүние, өтпелі аялдамада...

Толық

Қылышты адам

  • 0
  • 0

Тағдырымен елімнің туыс далам,
Қабатында ғасырдың тыныстаған,
Түртіп қалсаң әр сайдан, әр төбеден
Түрегеліп кетердей қылышты адам.

Толық

Қарап көріңіз