Белес-белес осынау, тауға айналған жал-құмдар

Белес-белес осынау, тауға айналған жал-құмдар,
Тасып келіп бір кезде, қатып қалған толқындар.
Еркелесең баладай арқа сүйер орнықты,
Даласына өзінің тартып туған халқым бар.
Нұр жаңбырын төбемнен елжірейді құйып күн,
Өз көзіңнен аумаған жылылығы, сүйіктім.
Табиғатым дала ғой, таңданатын несі бар,
Даласы бар елдердің аспаны да биік тым.

---