Өлең, жыр, ақындар

Мен де қырға айналдым

  • 31.12.2021
  • 0
  • 0
  • 648
Биылғы жыл тікен шөп қырда қаулап өсіпті,
Молынан бір жайқалып гүл де осында көшіпті.
Қадамыңды бас байқап, тап болмағын шөгірге,
Қате басқан қадамдар жазаланар өмірде.
Құшақ жайып алдыңнан паш еткенде бар көркін,
Гүл оранған далада еркінсімес қайда еркің?
Босат, босат, бер еркін, дерт жайлаған жүректің,
Қуансын деп перзентің, туған далам, гүл ектің.
Сағыныштан тас-түйін жеттім саған елпілдеп.
«Қуат жинап бойыңа, сергіп, ойдан серпіл» деп,
жан-жүйемді босаттың, мен отырмын еңкілдеп,
сен де алақан соғасың, беу, жауқазын желпілдеп.
Құдыретің туған жер, шымырлатар бойымды!!!
Топырағыңнан шым-шымдап айналатын қуатқа
аралатып бойымды, саралатып ойымды,
мен де қырға айналдым, жонын тосқан шуаққа...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жұпты бөлсе, білемін дара болар

  • 0
  • 0

Жұпты бөлсе, білемін дара болар,
Бағы күйген ақ жүзі қара болар.
Тақты бөлсе, бүтіндік ада болар
Жарты, сынық, бөлшектер ғана болар...

Толық

Толқыдым

  • 0
  • 0

Толқытып кеттің жүректі,
Жадырап жаным гүл екті.
Маржанын сүзіп тереңнен
Інжуін ойлар түлетті.

Толық

Биіктің қара болғаны

  • 0
  • 0

Биіктің қара болғаны
Қап-қара бұлттың қонғаны.
Биіктің сұп-сұр болғаны
Төбеңе сұқсыр қонғаны.

Толық

Қарап көріңіз