Өлең, жыр, ақындар

Тәңірінен бармақтай бақ сұраған

  • 13.01.2022
  • 0
  • 0
  • 829
Тәңірінен бармақтай бақ сұраған,
Қайда барсаң – жылап жүрген бір адам.
Жаңбыр жұтып, мұзды ерітіп, қар басып,
Қырық жамау жүректерін құраған.
Жапырақ іздеп жабырқады жылы күз,
Жалғыздықтан жапа шекті Ұлыңыз.
Төзіп-төзіп тебінгіде терледі
Шытырлаған Төзім атты шыныңыз.
Терін текке төгіп жүрген құлдармыз,
Мағынасыз өтіп кеткен жылдармыз.
Арқасына қайыс қамшы көп төнген
Сынақтардан сағы сынды сындарлы із.
Біз құлдармыз. Қоғам бізді құл қылған,
Кісенім бар, шылдырайды сылдырмам.
Табандардың жаншылады астында
Менің ерен еңбектерім тындырған.
Тоқып келдік бітпейтұғын өрмекті,
Өмір деген өрнектермен көрнекті.
Өрнек өріп шықса деп ек өрмектен,
Ерен ісім ебін таппай кер кетті.
Қозғалмаймыз бір нүктеде әдемі,
Тірі жанға жылжу ғана тән еді.
Бізге қолын үнсіз ғана созады
Қозғалыс пен қимылдардың әлемі.
Қол бұлғайды арамызда шыны есік,
Ар жағында құлпырады гүл өсіп.
Зымыран жыл заулап өтіп барады
Жел суырып, табанынан құм есіп.
Барлығына тәуелді боп тұрғанбыз,
Күннен қорқып, көзімізді жұмғанбыз.
Көлеңкеге мойнымызды бұрғанбыз,
Біз құлдармыз, біз құлдармыз, құлдармыз.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дәстүрге енген дағды дағдарыста

  • 0
  • 0

Дәстүрге енген дағды дағдарыста,
Қамалдар көшіп алды қорғанысқа.
Алты қаз Арал жаққа соқпай өтті,
Ақ өзен ағыс күтіп қалды Арыста.

Толық

Жылымық күн, жетпеді жерге демі

  • 0
  • 0

Жылымық күн, жетпеді жерге демі,
Құстар біткен қанатын сермеледі.
Жауып өтті ақ жаңбыр, тиылмады
Сағынышы жүрегін тербегелі.

Толық

Үлбіреген ақ жейде киіп алып бар тоғай

  • 0
  • 0

Үлбіреген ақ жейде киіп алып бар тоғай,
Қиялдарға ғажайып беріледі әрқалай.
Қозғап едім бұтақты, сыңғыр етіп үн шықты,
Неткен сұлу төңірек, неткен сұлу қаңтар ай!

Толық