Бүгінгінің Әйгерімі, Тоғжаны

Керек етпес,
Елең етпес,
Қоғам – мылқау, анық керең.
Ойлаңыздар,
Қайда қыздар,
Қайран, Мұхаң, дәріптеген?
Өзгерген бе,
Кез келгенде
Тоғысында ғасырлардың?..
Сәні де арман,
Әні де арман,
Әйгерімдей асыл жардың...
Жар сыйлаған,
Жарқылдаған
Ақылына сай көрігі,
Танылмайды,
Табылмайды,
Баяғының Әйгерімі!
Тілі балдай,
Толған айдай,
Тоғжан да жоқ толықсыған.
Үйден безіп,
Дала кезіп,
Көбісі жүр болып сыған...
Еркегі – үйде,
Әйел – түзде,
Апыр-ау, бұл неткен заман?
Жұмыссыздық
Жұртты жүн ғып,
Жігерін құм еткен заман.
Дорба асынып,
Жолға шығып,
Әйгерім жүр жарын бағып.
Секектеген,
Көкектеген,
Тоғжаным жүр жанын бағып.
Сырымды ұғын,
Бүгінгінің
Қыздарына алаңдаймын...
Сағым сынып,
Жаным күйіп,
Бір амалын таба алмаймын...
Сөзі – бұйым,
Өзі – құйын,
Сала құлаш төсеп тілін...
Таза сезім,
Қалған кейін,
Махаббат та есеп бүгін.
Қалталыдан
Жол торыған,
Жолбикелер жосылып жүр.
Адамнан да,
Заманнан да,
Жаным менің шошынып жүр.
Шырқыраймын,
Жыр құраймын,
Жай таба алар жаным қалай?
Пайда деп тым,
Қайда кеттің,
Қазағымның арулары-ай?!