Ақша қар

Жер-көктің бәрі
Аппақ боп ерек.
Көрпесі жердің қалыңдап,
Жамылды шәлі
Ақ қайың, терек.
Жанарда қалған қонақтап,
Ақ үміттердің
Тамшысындай боп,
Таусылар емес толастап,
Ақша қар
Бақыт жаршысындай боп.
Шабыттың бұлтын шақырып,
Арнамнан асар
Кезім бұл менің.
Сапырып жатыр,
Сапырып,
Қыс күні
Тұнық сезімнің көлін...
Осындай сәтте тіпті енді
Келді де
Менің бала боп кеткім,
Сілкілеп қайың біткенді,
Қысқы бақ ішін
Аралап кеттім!

---