Менің байтақ Отаным

(аударма)

Есімде бала шағым. Алда — мұрат.
Сыры мол өмір — әлем ашты есігін.
Сен жайлы ойламаппын онда бірақ,
Отаным — Өзбекстан, ақ бесігім!
Қараушы ем қойды екен деп неге тағып
алқадай қадалғанда көгіме Күн.
Бүкіл жер Өзбекстан деп аталып,
бар әлем Отаным боп көрінетін.
Еске алып сол кезімді, мұңданамын,
мен бекер шексіздікті күтеді екем:
Отаным — таусылмайтын құндақ әнім –
сонау бір таумен ғана бітеді екен.
Әлемде - бүгін білдім, аңқау да едім –
қанша отан, қаншама елдер бар ақ таңдай!
Содан ба — жүрегіме дарқан жерім
күн сайын жақын тартып баратқандай.
Ал бүгін бақытыңа күндер айғақ,
баяғы мұңды үніңнен күлкі басым.
Туысқан халықтармен бірге жайнап,
Отаным, күннен-күнге құлпырасың.
Достарсыз нәрсіз гүлдей семер кеудем –
Бресте, Енисейде жарасып ән,
достар жүр хабар күтіп, елеңдеумен
өзбектің ерте гүлдер даласынан.
Әлемнің картасында нұрлы мекен –
ұлы деп аталмапты бекерге елім.
Балалық болжамдарым шындық екен –
әлемдей елім байтақ екен менің!

МҰХАМЕД ӘЛИ

---