Өлең, жыр, ақындар

Олар өлең оқиды

  • 29.01.2022
  • 0
  • 0
  • 1435
(аударма)

Қадалғанда сенің жарқын жанарың,
жырларымның шатастырдым беттерін.
Әуенінен жаңылғандай бар әнім,
ақылымды қарға көміп кеткенің.
Әлгі перде не деп кетті? Бұл неден?
Қайтер ең сен сезіміңді таптаса?
Тек кітапта - ертегі мен жыр деген,
ал өмірде - мылжың, бәрі басқаша.
Бір мен үшін бұл өмірде бұлт, аспан,
жырларым да, жүрегімнің әні де,
түнек түн де, үшқындар да нұр шашқан –
тек өзіңмен байланысты бәрі де.
Қаталданба, еркелетші, жарығым,
Келемеждеп күлкі етесің несіне.
Ұмыт болған қатерлі оттың жалынын
салма менің есіме!

АЛЕКСАНДР БЛОК



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Елес

  • 0
  • 0

Жаз. Жайлау. Көлбейді алыс бел керіліп,
Қарасаң кернейтіндей кеудені үміт.
Еңкейіп жерге үңілген көк аспанның
алқасы тұр қол созым жерде ілініп.

Толық

Кісілік

  • 0
  • 0

Өз-өзіңнен сыздана
тырсиғанмен ісініп,
өрте жерді, тұз жала –
қонбайды одан кісілік.

Толық

Мен өзімнің жауларымды өле қал деп ешқашан қарғамаймын

  • 0
  • 2

Мен өзімнің жауларымды өле қал деп ешқашан қарғамаймын,
Не өксітіп кетсін деп армандаймын.
Қайғы болсын дер едім жан ашығыш, ойшылдау боп кетесің барда қайғың.

Толық

Қарап көріңіз