Өлең, жыр, ақындар

Көктемгі ой

Ұмытылсын жадымнан өткен қайғы,
Сөз қозғаймын бүгін мен көктем жайлы.

Көктемде бар тіршілік құлпырады,
Көкке қарай жүрегім ұмтылады.

Келе жатыр қар еріп, жылынып күн,
Табиғаттың тамсандырар сырын ұқтым.

Сұлулығын және оның танығасын,
Жанымда көктем сынды жадырасын.

Ғұмырымыз орансын баққа мәңгі,
Қытымыр қыс мінекей артта қалды.

Бүр жарса татулықтың жарқын гүлі,
Жоғалар көңілдіңде салқындығы.

Бетті тосып көктемнің самалына,
Жиналмасын қайғы-мұң жанарыма.

Аспанымыз әрдайым ашық болсын,
Табиғатқа адамзат ғашық болсын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бойдақтық жыры

  • 0
  • 0

Ақылым көптен бері жүр қосылмай,
Айта алады қатемді кім жасырмай?
Ақыныңа бір келіншек тауып берші,
Шақуатым қойды ғой бір басылмай.

Толық

Намаз заман

  • 0
  • 0

Уақыты бұзылып жүр намазымның,
Қаншама рет намазды қаза қылдым.
Тарқағаны осы ма базарымның,
Дүниеге ауғаны назарымның.

Толық

Өлеңші

  • 0
  • 0

Өлең жазу соғып жүр маған қиынға,
Жүріп жатыр дағдарыс менің миымда.
Сақтасын Құдай шегіртке ақын болудан,
Сөздері тіпті татымайтын бақыр тиынға.

Толық

Қарап көріңіз