Менің демоным

Жамандық - оның тілері,
Бірге ұшып бұлтпен мұңданған.
Қатерлі дауыл сүйері
Ақ көбік толқын, шулы орман.
Желге ұшқан сары жапырақтың,
Түр арасында тағы оның.
Үстінде өзі сол тақтың,
Түйеді үнсіз қабағын.
Көңілге күдік тастайды,
Сенбейді асыл арманға.
Тілекке құлақ аспайды,
Сескенген емес қаннан да.
Жаныңның жақсы әуенін,
Тастайды басып ол тағы.
Жалт еткен шабыт бөбегі,
Сұп-суық көзден қорқады.

---