Қайыршы

Мінәжатхана алдында
Қайыршы тұрып сарнады.
Сорлыны дарқан зор-мұңға
Есіне ешкім алмады.
Әркімге қарап тамсанып,
Сұрады жалғыз үзім нан.
Қолына түйір тас салып,
Кетті бір алдап бұзылған.
Сондай-ақ мен де алдыңда
Жасымды төктім күні-түн.
Көңілге қаяу салдың да,
Алданды мәңгі үмітім.

---