Аспан мен жұлдыздар

Тұп-тұнық түнгі аспан,
Алыста жұлдыздар ымдасқан
Сәбидің жанындай мөп-мөлдір
Бақытым сияқты айқын деп,
Ой келер маған да көктен бір.
Неліктен мұңдысың? –
Таңданар солай деп мың кісің:
Аяулы жұртым-ау, алаңмын,
Жұлдыз бен Аспан ғой армансыз –
Мен болсам жай ғана адаммын...
Жердегі пенделер
Қызғаныш дертіне дем берер,
Түңілем. Тартады мөлдір көк.
Қызыға қараймын сол жаққа
Жұлдыздың орнында болғым кеп...

---