Өлең, жыр, ақындар

Эпитафия

  • 19.05.2022
  • 0
  • 0
  • 911
Бақыл бол! Енді күн қайда
Көрісер бізге? Десе де,
Махшарда қауыстырғай да...
Кім білсін! Өзің кеше гөр!
Бақыттың дәмін татпадым
Сен өмір сыйлағанменен;
Ешкімнен опа таппадың...
Мен ғана сені ұға алған ем.
Сергелдең ғұмыр өткердің.
Тұл тобыр табыт алдында
Көз жасын көл ғып төкті енді...
Қабарып, қатып қалдым мен.
Иісалмастар ашынып
Мансұқтап, талмай табалар:
Дәл осы күнді асығып
Күткендей көрді мені олар.
Кіл даңғой! Шуға берілген,
Сыр бермей күйзелгеніңнен
Ұқпайды бәрі бекерін,
Жас төгу оңай екенін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қу дүниеде ұзақ тұрам деп санаман өзімді

  • 0
  • 0

Қу дүниеде ұзақ тұрам деп санаман өзімді
Көрмеспін де ендігәрі мүмкін сенің көзіңді –
Күн көзіңді басқа жұрттың өртейтұғын қан-жанын,
Көрмеспін де бақастардың жұлдызының жанғанын;

Толық

Сыңғырлаған ерке үніңді

  • 0
  • 0

Сыңғырлаған ерке үніңді
Естісем бір болғаны,
Тыпыршиды бұл жүрегім
Сорлы құстай тордағы.

Толық

Ботагөз

  • 0
  • 0

Адамдары баяғының
Болады екен мүлде өзге,
(Сүю деген бар ғой ұғым).
Құлай сүйген көрер көзге.

Толық

Қарап көріңіз