Өлең, жыр, ақындар

Сөз

  • 08.06.2022
  • 0
  • 0
  • 886
Мұндай кезде –
(сақтанам!),
қарау керек көздi ашып, –
дүниенi қаптаған
бара жатыр сөз басып...
Құлақ бiтiп тұнады –
батар соның күйiгi –
Ұйықтап,
бұрқап тұрады
сөздiң ала құйыны.
Соның шығып шатағы,
Соның келiп басты үнi...
Алып бара жатады
сөздiң қара тасқыны.
Бiтiспейтiн керiсiп,
келiп тұр-ау кез жұтаң...
Су орнына сөз iшiп,
ауа орнына сөз жұтам!
Жоғы ғой бұл амалдың,
түсiн, мейлi,
түсiнбе! –
Уы жатыр заманның
ол сөздердiң iшiнде.
Сол сөздерден қызынып
кеудем,
алқым iседi.
Қан құтырып,
бұзылып
жанға жара түседi.
Содан кейiн қаңғырып,
қасiретке батамыз –
сөзден дертке шалдығып,
сөзден өлiп жатамыз.
Тiрлiк,
iс те өзгерген!
Сөз айтамыз құлшынып.
...Жатыр қазiр
сөздерден
өлген адам түршiгiп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мұқағали қайтқанда

  • 0
  • 0

Келдi бүгiн ажал-сұмның кезегi.
Өрт боп жанды өлең, жырдың өзегi.
Ақпай қалды, ағып жатқан бұрқырап,
Жетiсудың тағы да бiр өзенi.

Толық

Бір ауыл оқиғасы

  • 0
  • 0

Мұны еске алам, мұны еске алам күйiнiп,
жүрегiм мен көзiме қан құйылып;
балаларды қырқыстырып қоятын
бiр ауылдың үлкендерi жиылып.

Толық

Тербетiп бау мен бағымды

  • 0
  • 0

Тербетiп бау мен бағымды,
соғатын шалқып, толқып бiр
желiнен күздiң сабырлы
алманың иiсi аңқып тұр.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар