Өлең, жыр, ақындар

Түнгі өлі көл жағасында

  • 08.06.2022
  • 0
  • 0
  • 620
Таусылады бiр шыдам!
мына көлдiң, –
қарашы! –
Қорғасындай жаншыған
қандай ауыр ауасы.
Қорыққанмен қайтемiн,
жаншыламын бүктелiп, –
тұлғасы жоқ,
әйтеуiр
көлеңкелер шықты өрiп.
Еңсенi езiп екiндi
тозақ отын себелер, –
Мiнiп алған секiлдi
иығыма бәлелер.
Ой жоқ болды сөндi де.
Ұшқан зәре тоқтай ма?!
Өлi көлдi көрдi де
Сұп-сұр болып кеттi ай да.
Айықпайтын сор көрдiм,
алжасты ма ақылым?
...Ортасынан сол көлдiң
ажал шықты ақырын.
Ажал шықты,
қаңқасы
тұрды желмен сықырлап...
Көлеңкемен арбасып,
бiр құс ұшты сыпылдап.
Байғыз күлдi.
Күлдi ме?
Жылады ма? –
Бiлмедiм...
Түнге ауысып күндерiм,
Күлге айналды гүлдерiм.
Қайттым сонсоң,
әр жерге
тасқаяқтай соғылып...
Жатты өлi сол көлге
жын-перiлер шомылып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Еңбек

  • 0
  • 0

Бiледi, бiледi оны терлеп көрген,
терлесең кетер онда кернеп кеудең.
Адаммен бiрге туып басталады ол
талпыну,

Толық

Жүрегiңмен

  • 0
  • 0

Жүрегiңмен,
санаңмен ұғынысқан,
қанат берiп шаттыққа,
мұңын ұштар

Толық

Қағаз

  • 0
  • 1

Оңаша бiр жыр құрап
ой iшiнде адастым...
Ақ қағаздан бұрқырап
иiсi аңқиды ағаштың.

Толық

Қарап көріңіз