Өлең, жыр, ақындар

Алтын көз

  • 10.07.2022
  • 0
  • 0
  • 884
Тепсініп толқындарды толқын қағып,
Теңселіп теңіз беті тұр толғанып,
Мартеннің қазанында балқып ағып
Қайнаған көк құрыштай бұрқыл қағып!
Толқындар жарға шашып ақ моншағын,
Күткен кез кештің күрең от құшағын, –
Ал қызыл Алматының апортындай, –
Мен көрдім, өртеніп күн батқан шағын:
Аспанның күні ақ жалын оттай шалқып,
Қып-қызыл кешкі арайға нарттай балқып,
Дөңгелек, көктің бейне, – алтын көзі
Ағып кеп көк теңізге кетті батып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Құмға шабуыл

  • 0
  • 0

Октябрь таңы атқанда
Еліме де, маған да,
Ту ұстап ел тартты алға
Жайнады өмір даламда.

Толық

Азат әйел

  • 0
  • 0

Кеше, әйелдер, күңдікте жүрмеп пе едің
Кеше қорлық, күңшілік кермеп пе едің?
Кеше еріксіз еңіреп шалға тиіп,
Кеше көңілің қайғымен тілмеп пе едің?

Толық

Өлең — сенің құлың емес

  • 0
  • 0

Пысықсынған кей «шыншылға»
Жөн бе, — жырды бұйықтыру?
Қажет дер ем: шын сыншыға —
Өлеңнен де биік тұру!

Толық

Қарап көріңіз