Алтын көз

Тепсініп толқындарды толқын қағып,
Теңселіп теңіз беті тұр толғанып,
Мартеннің қазанында балқып ағып
Қайнаған көк құрыштай бұрқыл қағып!
Толқындар жарға шашып ақ моншағын,
Күткен кез кештің күрең от құшағын, –
Ал қызыл Алматының апортындай, –
Мен көрдім, өртеніп күн батқан шағын:
Аспанның күні ақ жалын оттай шалқып,
Қып-қызыл кешкі арайға нарттай балқып,
Дөңгелек, көктің бейне, – алтын көзі
Ағып кеп көк теңізге кетті батып.

---