Кездесем деп қырық жыл күткенің не? – Бауыржан Жанабергенов

Кездесем деп қырық жыл күткенің не?
Досыңның білмедің бе қасыңда жүргенін де?
Не қайран сол, құрдастармен кездесуден,
Шеттенетін, уақыт бөлмей сөйлесуден.

Кездесем деп қырық жыл күткенің не?
Құлақ аспай жүрсің қазір досыңның сәлеміне.
Кездесуден не күтесің, сағыныш па?
Немесе тек, барсам деген той думанның әлеміне.

Кездесем деп қырық жыл күткенің не?
Көрсем деген досыңды сарғайған үмітің бе?
Тас құлақпен, тіліңді сен сараңдатып,
Соған дейін салпаңдап жүресің бе?

Кездесем деп қырық жыл күткенің не?
Жорғалап жер түбінен жеткенің бе?
Әлбетте, осылай мен ойлаймын да,
Тұрасың ба, адамзаттың тұрмайтын өлкесінде?

Кездесем деп қырық жыл күткенің не?
Бір күніңді, сонша жылдан досыңа бөлмедің бе?
Сен үшін деп жырлаған әнім менің,
Мүмкін саған арнайы жетпеді ме?

Кездесем деп қырық жыл күткенің не?
Болмады ма көрісуге ниетің де?
Сонда да қоймаймын мен досыма деп ән базарын,
Бір күндері бұрармын деп дос назарын.

Кездесем деп қырық жыл күткенің не?
Уақыт бөліп дос жүрегін түртпедің бе?
Сол жүрекке апаратын көпір жоқ па?
Мүмкін сенде досқа деген сезім жоқ па?

Кейбір достар сұрайды кездесуге келмейсің бе?
Назарыңды достарыңа көрмеген бөлмейсің бе?
Ия, қастарыңда жүрсем де сұрағым бар менің де,
Кездесем деп досым ау, қырық жыл күткенің не?