Ей, табиғат

Ей, табиғат, еркелеткен көп ұлыңның бірі едім,
Көкірегі – күй мен күмбір, тұла бойы жыр едім.
Саған деген ынтызарым бір басылмай қойды ғой,
Қалай ғана мамыражай кірпігімді ілемін.
Қалай ғана лауламаймын, қалай ғана жанбайын,
Саған деген құштарлықпен кеуіп кетті-ау таңдайым.
Ей, дүние, белесіңнен белгісіздер көп өтті,
Белесіңде бір белгі боп, айтшы, қалай қалмайын!

---