Өлең, жыр, ақындар

Мен даланың ұланы едім, екі сөйлеп көрмеген!

  • admin
  • 03.01.2024
  • 0
  • 0
  • 426
Ақындық – батырлықсыз өлі дене,
Өлеңнің отсыз қазір көбі неге?..
Күркіреп көкте жасын ойнақ салмай,
Көбесі көк бұлттың сөгіле ме?!
Көбесін көк бұлттың сөкпеген соң,
Күркіреп көктен нөсер төкпеген соң,
Сарғаяр жасыл бағың, шындық та сол –
Шырқырап бір ақыны өтпеген соң!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адам қонақ өмірге

  • 0
  • 0

Адам қонақ, – деп айтады, – өмірге,
Өмір, онда қуаныш бер көңілге.
Қоштасуға асықпағын ертерек,
Ол қоштасу біздер үшін жеңіл ме?

Толық

Аққулар неге сыңсиды?

  • 0
  • 0

Аққулар неге сыңсиды?
Жүрекке сыңсып мұң құйды.
Шошытып жанды ақ шабақ,
Аспанға неге ыршиды.

Толық

Айтатын саған, арманым менің көп еді

  • 0
  • 0

Айтатын саған, арманым менің көп еді,
Тағдыр-ай, тағдыр, тілімді кесті, бөгеді.
Сарғайып барам, көңілім жасыл көк еді,
Көктемім болсаң, нөсерің қашан төгеді?

Толық

Қарап көріңіз