Өлең, жыр, ақындар

Мен даланың ұланы едім, екі сөйлеп көрмеген!

  • admin
  • 03.01.2024
  • 0
  • 0
  • 414
Ақындық – батырлықсыз өлі дене,
Өлеңнің отсыз қазір көбі неге?..
Күркіреп көкте жасын ойнақ салмай,
Көбесі көк бұлттың сөгіле ме?!
Көбесін көк бұлттың сөкпеген соң,
Күркіреп көктен нөсер төкпеген соң,
Сарғаяр жасыл бағың, шындық та сол –
Шырқырап бір ақыны өтпеген соң!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жанып тұрған жалыннан жаралыппын

  • 0
  • 0

Жанып тұрған жалыннан жаралыппын,
Даналықтан жаныма нәр алыппын.
Батырлықтың бойымда белгісі бар,
Белгісі бар тағы да балалықтың.

Толық

Боз дала, құлының ем төсіндегі

  • 0
  • 0

Боз дала, құлының ем төсіндегі,
Төсіңде туып едім көсілгелі.
Шідерім неге менің шешілмеді,
Үздіге үзіп кетсем, кешір мені.

Толық

Сәмбі тал

  • 0
  • 0

Тамырлап тақыр шөлге өніп,
Желегін жайып желге өріп,
Жапанда жалғыз сәмбі тал,
Сыңсиды баяу тербеліп.

Толық

Қарап көріңіз