Өлең, жыр, ақындар

Мен даланың ұланы едім, екі сөйлеп көрмеген!

  • admin
  • 03.01.2024
  • 0
  • 0
  • 433
Ақындық – батырлықсыз өлі дене,
Өлеңнің отсыз қазір көбі неге?..
Күркіреп көкте жасын ойнақ салмай,
Көбесі көк бұлттың сөгіле ме?!
Көбесін көк бұлттың сөкпеген соң,
Күркіреп көктен нөсер төкпеген соң,
Сарғаяр жасыл бағың, шындық та сол –
Шырқырап бір ақыны өтпеген соң!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қармағыма түс, демен, алтын балық

  • 0
  • 0

«Қармағыма түс, демен, алтын балық»,
Түссе болды ақ сазан жарқыл қағып.
Қарашығым қадалып, қалытқының,
Күні бойы отырмын қалпын бағып.

Толық

Түнерме, бұлт, түнерме

  • 0
  • 0

Түнерме, бұлт, түнерме,
Түнерсең, жасын білер де.
Кеудеңді тіліп, осқылап,
Селт етіп төгер лезде.

Толық

Қарасөздің қалтасы қалың болар

  • 0
  • 0

Қарасөздің қалтасы қалың болар,
Қалың жерде демеймін наным болар.
Өлең – сөздің патшасы, сөз сарасы,
Алтын арай ақ сәуле таңың болар.

Толық

Қарап көріңіз