Өлең, жыр, ақындар

Естелiк

  • admin
  • 05.02.2024
  • 0
  • 0
  • 332
Жүректе жазылмас жарасың,
Қайтейiн, қайран жоқ, көнем де.
Деп едiң – ұлы ақын боларсың,
... Құл болып кеттiм мен өлеңге.

Сен маған жерiмдi сүюдi,
Үйреттiң өзiңдi сүйдiрiп.
Үйреттiң ел үшiн күюдi,
Некемдi өлеңмен қидырып.

Тауға да, тасқа да сыр аштым,
Қырлардың гүл демiн жырладым.
Көлдермен хал-жағдай сұрастым,
Белдердiң бөлiстiм сырларын.

Солар ғой өлеңнiң өзегi,
Өндiрдей өлеңнiң өзi де.
Туған жер өлеңнiң өз елi,
Екенiн алдым мен сезiне.

Ақынмын ел бiлген бағасын,
Жаным-ай, көрiпкел ме едiң шын!?
Жүректе сыздаған жарасың,
Көкейден кетпейтiн шерiмсiң.

Азғантай наз да бар бұл менде,
Күлкiлi-ау, әйтсе де күлмегiн.
Менi ақын етудi бiлгенде,
Сүюдi қалайша бiлмедiң?..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мен Пушкин емеспiн, бұл анық

  • 0
  • 0

Мен Пушкин емеспiн, бұл анық,
Болмасам болмайын, уайым ба.
Жер басып жүргенге жұбанып,
Жыр жазам ғашықтық жайында.

Толық

Шелли ажалы

  • 0
  • 0

Шелли ақын суға батып өлерде,
Ненi ойлады асау толқын көмерде?
Сездi ме екен асыл жүрек тұншыққан,
Өлiмi де айналарын өлеңге.

Толық

Біздің кезең

  • 0
  • 0

Құр ауаға қалды асылып қанша әнiм,
Жер бетiнде сенделем бе әлi көп.
Мен жарықты күте-күте шаршадым,
Ендiгi өмiр түс сияқты мәнi жоқ.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар