Өлең, жыр, ақындар

Жаз жайлау

  • 03.02.2016
  • 0
  • 0
  • 8759
Жаз жайлау неткен кең еді.
Жұпарын желмен төгеді.
Балдырған тілді бұлақтар
Құлдилап шауып келеді.
Ұшқан құсқа сорғалап,
Жаяды төсін шартарап.
Құлын, тай тұрмас орнында
Бір-бірін қуып, жорғалап.
Жұмыртқадай ақ үйлер,
Төгіліп тұрған ән күйлер.
Жұп - жұмсақ алақанымен
Жаз жайлау, бәрін-әлдилер.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жағалауда

  • 0
  • 0

«Ақ тас, қара тас,
Құлағымның суын аш!»–
Деп секеңдеп балалар,
Алақанын соғады.

Толық

Қасымда Ел билеген

  • 0
  • 0

Қасымда Ел билеген,
Көрікті -Ағам,
Адам жоқ деп,
Ойлаушы ем, білікті одан.

Толық

Кешкі бұлттар

  • 0
  • 0

Өзгермейтін жұмбақ көп, еске сақтар,
Екіндіде жалқын түс көкте қаптар.
Қас қағымда өзгеріп алуан түрлі,
Сан - алуан түр салады,

Толық