Сені ойлау ғажап сезім мың түрлі

Сені ойлау ғажап сезім мың түрлі –
Сипағандай таңғы нұрдың білтесін,
Ауаға гүлдер еккендей түр-түрлі,
Сәби жамылғандай жылы көрпесін...
Бірақ,
біздің арамызда қашықтық...
Арамызда – таулар, шәрлер, теңіз бен
ұзын аспан бар,
ал, енді асып көр?
Сонда да күт
ізің қалып дәлізде,
ыстық демің өрнектеп терезені...
Гүлім, білсең жаралымын шалғайда,
Тән мен жаным арасын жел есетін
бір бостық бар, бір алаң бар...
Сол маңда –
күнде соғыс, күнде өлім.
Қорықпа,
сол мекенге көңіл бағын егермін
ол өседі жүзін тосып шарыққа
сосын, гүлдегенше мен де келермін...
Мен – зат болудан шаршадым, әлде зат –
мен болудан жалықты ма, кім білсін?
Сен – мен, мен – сен болу үшін сәл тағат,
сәл сабырлық керек, қарғам, бір білсем...
Күт.