Тау – Нұрбек Нұржанұлы

Бұл бетте «Тау» атты Нұрбек Нұржанұлы жазған табиғат туралы өлең берілген.

Таудан бұлттар көшеді
Салқын самал еседі.
Қолым созып биікке,
Тауға қарап өсемін.

Орман мен көл тау іші,
Бұлақ ағар жарысып.
Түрлі-түсті гүлдермен
Қайтам кейде танысып.

Тау шыңында мәңгі қар –
Аппақ тәждей тағынған.
Таудың іші – қазына,
Іздегенің табылар.

Құстар ұшқан бағында,
Жолаушы жүр дамылдап.
Тауға келген әр адам,
Көрген сайын сағынбақ.

Тау – даламның қорғаны,
Атам жүрген жолдарын.
Сол жолменен жететін,
Таудай биік арманым.

Кезіп жүрер әр аңы,
Аюы бар, маралы.
Атам менің айтпақшы:
«Таудай бала» боламын.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Осы автордың басқа өлеңдері