Тұрса да әлі сағынышы басылмай

Тұрса да әлі сағынышы басылмай,
Сілкілеген сілбі шаққа бас ұрмай,
Құс қанаты суылынан шашылған
жапырақтар –күздің селдір шашындай.
Қыркүйектің құшағында сарғайған
Сары қыздың көкейінде сарнайды ән –
Самайына ақ түсіріп, ертең-ақ
Сорап жолдан күтеді деп сан майдан.
Шаңырақтың тоғынындай толған Ай,
Үркер неге үрпиеді? Тоңғаны-ай.
Керекпін деп күпісі жоқ жандарға,
Теректің кеп бұтағына қонды арай.
Жер бауырлап жатып алды сұр тұман,
Қажет болса, мақтасынан жыртып ал.
Қыс қарақшы қалт жібермей торып жүр
Қамсыз көшкен күз-керуен сыртынан.