Мұхит пен Қаныш

Асыл аға інілерге әл екен,
Қиналғанда сол ғой ірі дәнекер.
Жақсы інісі: «Түсіп қалдым жұмыстан», –
Десе күліп, тіл қатыпты Қанекең:
«Жігіт едің қадалғаннан қан алған,
Ақиқатты сен жасырма ағаңнан.
Құштар ісің қалмайды ғой жабысып,
Бақытыңа бастаушы боп жаралған.
Бір кінәрат кетті-ау әнтек қадамнан,
Әр күніңе әл бермей ме әз арман.
Түскен жоқсың, түсіп қалды ол сенен,
Қайта кіріс, – деді, – құстай таранған...»
Не де болса ағалығын танытты,
Тегі тентек жас қыранды жаны ұқты.
Қасына ертіп Қарсақбайда Мұхитты,
Қауырт күнде көмекші етіп алыпты.

2003

---