Ұсқынсыз біреу елестеп

Шайхана, шашлык, көк жалын,
Көбікті сыра қолда ойнап;
Кеудені ұрып көкжалын
Тентіреп ішіп түн бойлап.
Иығымен қағып өткенді,
Көшені кезіп, дулатып.
Қорада жатқан иттерді
Дүрліктіріп, шулатып;
Қақпасын қағып әркімнің,
Тұрғандай оны сағынып.
Араққа сатып ар, құнын,
Әуелі мақтап, жағынып;
Шараптың жайып иісін
Аузынан жыны бұрқырап.
Балағаттап үй-ішін,
Мазаңды алар пұл сұрап.
Таңертең шеке зырқылдап,
Сұрайды тағы бас жазар.
Жататын буы бұрқырап,
Болар ма үйің көк базар?!
Келмесе кетсін, сағынып,
Отырған жоқпын көрем деп.
Үргенде иттер жабылып,
Жата алмаймын елеңдеп.
Келе ме мезгеп осы үйді,
Оттар ма екен өңештеп?
Ит үрсе жаным шошиды,
Ұсқынсыз біреу елестеп.
1957

---