Сені ұмыту мүмкін емес – Мықтыбек Оразтайұлы

Күн кешемін бір ұтылып, бір ұтып,
Сезімімді суытып бір жылытып.
Сені ұмыту мүмкін емес деп қоям,
Мүмкін емес нәрсе жоғын ұмытып.

Бағытқа алып елес-сезім жетегін,
Кейде алысқа,
Алыстарға кетемін.
Сені ұмыту мүмкін емес деп қоям,
Ұмытам да бәрі өткінші екенін.

Тұрлауы жоқ дүниеде бақ та аян,
Сезім де құр өткінші ғой, жоқ баян.
Уақыт емші екендігін ұмытып,
Сені ұмыту мүмкін емес деп қоям.

Жүрегімде қалды саған жетпей ән,
Қайран тағдыр, қылығыңа көп тоям.
Күндіз-түні ойымдасың...
Соңында,
Сені ұмыту мүмкін емес деп қоям...

Пендеміз ғой мойындайтын бұйрықты,
Бұйрықта да кейде тартар сый мықты.
Сағат тілі соғар бір күн,
Күтемін,
Сені ұмыт қып жіберетін минутты...

Тыңдата алмай тағдырымды тас керең,
Іңкәрліктен солай алыс қашқан ем.
Сені ұмытқан күннен бастап бұл жырдың,
Демі бітіп, басталады басқа өлең!