Өлең, жыр, ақындар

Оңаша ойға қалдым

  • 07.11.2021
  • 0
  • 0
  • 886
Оңаша ойға қалдым,
Сабырды қайдан алдым?
Көзіңді көремін деп,
Сен барған «тойға» бардым.
Берді әсер кімге, нендей,
Күлді «әйел» күндегендей.
Отырдым өз ойыммен,
Ештеңе білмегендей.
Мұнартып жарқын күнің,
Былай ғап бар тірлігің.
Қайран қып сені өртеді,
Ыза қып салқындығым.
Паналап, келер, келдім,
Саясын көлеңкеңнің.
Өшкен соң сенің өртің,
Оңаша мен өртендім.
Серпіп ой, мұнар бұлтын,
Биіктен құлар бір күн.
Бұл өртім саған деген,
Өшпейтін шығар мүмкін...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлмес өмір, өзіңді сүйгендіктен жыр еттім

  • 0
  • 0

Өлмес өмір, өзіңді сүйгендіктен жыр еттім,
Тұрар дейсің мәңгілік көк аспанды тіреп кім/
“Жер анадай” жатқан бір табандардың астында,
Аяғы жоқ... тілі жоқ дүрсілдеген жүрекпін.

Толық

Қылығына сырттай налып

  • 0
  • 0

Қылығына сырттай налып,
«Сұлуыңа» сене көрме.
Аймалар ма ем, бұлтқа айналып,
Шыңға айналсаң сен егерде.

Толық

Көретұғын көзімді күннен алғам

  • 0
  • 0

Көретұғын көзімді күннен алғам,
Жарық дүние кімге шын, кімге жалған?
Топырағым, туған ел, туған анам,
Жүрегімде мүсіні тұлғаланған.

Толық