Өлең, жыр, ақындар

Шекара

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 3309
Шеп құрып ап шекараның шетіне,
Тұр бағандар терең бойлап бекіне.
Бір жағы ашық, ал бір жағы күп-күңгірт,
Жалпақ аспан жарылғандай екіге.
Айрылысып көлдің екі жағасы,
Шарт сынғандай бүтін таудың арасы.
Көріспеске кеткендей бір ажырап
Ормандардың қатар өскен ағашы.
Мұң естіліп таяқ тастам жердегі
Кернейді ой көк толқындай кеудені.
Бақыт, мұңды тастағандай қақ бөліп,
Шекараның жалғыз сызық белдеуі.
Жаутаңдайды Иранның шөл даласы,
Көңілінде көп қасірет-наласы.
Әрбір елдің шекарасы болғанмен
Болмаса екен бақыттың шекарасы!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алматыда ақындар көшелері

  • 0
  • 0

Кетті олар күйзелтіп кеше мені,
Болды енді өлмейтін дос өлеңі.
Көрінеді тік басқан өздеріндей
Алматыда ақындар көшелері,

Толық

Тосын жазы

  • 0
  • 0

Па, шіркін, құм Тосынның жазы қандай,
Ауру жан сырқатынан жазылғандай.
Көтерген көк орманы қарқарасын,
Жан сүйген жар секілді жазық маңдай.

Толық

Тас қалаушының жыры

  • 0
  • 0

Іздегенде алғашқы баспана адам,
Мен сонда сазды илеп, тас қалағам.
Менің ізім басталып тас үңгірден,
Менің ізім көрінген астанадан.

Толық

Қарап көріңіз