Өлең, жыр, ақындар

Синявино шоқысы

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1971
Дүрілдеген күні-түн
Ормандардың от іші.
Болдың сонда үмітім,
Синявино шоқысы.
Ысқырып оқ жалаңдап,
Түсіп жатты төбеңе.
Тұрдың жалғыз алаулап
Ұқсап жанған кемеге.
Тартып өңің қара-сұр,
Тұрдың сонда теңселмей.
Өрт ішінде жанашыр
Жақын таптым мен сендей.
Орманынан айрылып,
Отақ оранған бұл дала.
Қара тұтып қайрылып,
Қарай бердім тұлғаңа.
Сенің биік тұрғаның
Медеу болды көңілге.
Қарт емендей сынбадың,
Мықты екенсің, тегінде.
Талай өткел қалды артта,
Бір өзіңнен от алдым.
Көріндің сен солдатқа
Бейнесі боп Отанның.
Дүрілдеген күні-түні
Ормандардың от іші.
Болдың сонда үмітім,
Синявино шоқысы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жиырма бес

  • 0
  • 0

Жиырма бес жанып тұрған жалындайсың,
Теңізде алып қашқан ағындайсың.
Жас өмір жарқыраған жақсы күні,
Жалт етіп өтер болсаң табылмайсың

Толық

Түйе

  • 0
  • 0

Көлеңкеден күнгейге
Шыға алмастай жан ұзап.
Оттай шалқып тұр бейне
Әуе айналған аңызақ.

Толық

Әр қалада жанған от

  • 0
  • 0

Қап-қара бұлт көкте ойнап,
Қабағын түйді қатал күз.
Жел лебімен от жайнап,
Жалындап жатты жапан дүз,

Толық

Қарап көріңіз