Жанарыңа

Жанарыңа көзім ұрланса,
Шексіз қара ғарыштай көрдім.
Кездесуге ұмтылдым қанша,
Көкжиектей алыстай бердің.

Көбелектей самғадың Айға,
Қызықтырып табиғатыңмен.
Ебелектей жоғалдың қайда,
Мазақ қылып махаббатыңмен.

Көрінбейсің әдіра қалып,
Айдың арғы көлеңкесіндей.
Көкірекке ұялап алып,
Жүрек жейтін жан екенсің ғой.

Бура Найман