Бұла күн

Бұл бетте «Бұла күн» атты Жангелді Немеребай жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.

Бұла күн,
Неліктен сонша жыладың?
Найзағай шалған қанатын,
Дәрменсіз мен бір қыраның.
Нұрлы күн,
Түрілмей тұр-ау түңлігің.
Көлдетпесе де көз жасым,
Дәл қазір мен де мұңлымын.
Гүрілдеп,
Көк бұйра бұлтты тілімдеп.
Аңсаған менің "КҮНІМ" боп,
Жарқ ете қалшы күлімдеп!


Пікір қалдырыңыз

Пікірлер (0)

Осы автордың басқа өлеңдері