Өлең, жыр, ақындар

Қазақ елім бұл менің

Асқар тауын, дархан дала, айдынын
аялаған баспасын деп қайғы-мұң.
Бабалардың найзасында ойнаған
азат күні қазағымның – айбыным.

Кеңдігімен танылған –
байтақ жерім бұл менің.
Ерлігімен танылған –
қазақ елім бұл менің.

Алтын күнге қанат қақты қыраным,
Бостандықты аңсап келді пырағым.
Желтоқсанның ызғарында шыңдалған
қазағымның қайсарлығы – тұмарым.

Отаны мен отауының ақ таңы,
бақыт шағы – арайланып атқаны.
Асқақтаған Астананың ажары –
қазағымның армандаған мақтаны.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұстазым

  • 0
  • 2

Адамдықтың шегінен аспайтұғын – ұстазым.
Адалдықтың жолына бастайтұғын – ұстазым.
Қылығына шаланың саспайтұғын – ұстазым.
Құпиясын баланың ашпайтұғын – ұстазым.

Толық

Жастыққа оралу

  • 0
  • 0

Асыл арман жалаулаған
Өтіп кетті-ау келмеске.
Бозбала күн алаулаған
Жылуынан бермес пе?

Толық

Өлеңім - мұрам

  • 0
  • 0

«Сіз де біздей болғансыз,
біз де Сіздей болармыз».
Арманда, әлде армансыз,
бір мекенге барармыз.

Толық

Қарап көріңіз