Ұстаз мерейі

(Социалистік Еңбек Ері - Р.Нұртазинаға)

Бірінші жыр
Болғаннан соң өр талабы, ақылы,
Барған болар ерлікке де батылы.
Майдан емес, қолға қару ұстаған,
Мынау тыныш, бейбіт күннің Батыры!
Мөлдіретіп шайқалмаған сезімін,
Шындай түсті, ширықтырып төзімін.
Үлкен жүрек керек шығар оған да,
Баласындай сүю үшін өзінің.
Өтті күндер, өтті жылдар жылыстап,
Асыл арман кеудесінде тыныстап.
Талай рет туған жерді қар қымтап,
Талай рет гүлге оранды күміс бақ...
Санамады ол өткен асыл уақытты,
Адам кейде сонысымен бақытты.
Нәзік жүрек тынбай қағып қанатын,
Талай белең, талай кезең асыпты...
Екінші жыр
Адам болып келгеннен соң өмірге,
Бар ғой қақың, ізденуге сенің де.
Қанша ма ұрпақ, ұқсамайтын мінездер —
Қара шашты ағартуың тегін бе?!.
Бәлкім, сенің жоқ та шығар бір қайғың
Қайда барсаң, қарсы алады сырнайлы үн.
Кешегі ұстаз, бүгін Батыр, ел сүйген,
Келе бермес кез келгенге мұндай күн!
Жалындады ойлы, сергек жүрегің,
Ұйқысыз сан түндер кештің білемін.
Сая болдың, жапырағың жайқалды,
Балауса едің, үлбіреген гүл едің.
Қанат қақты шәкірттерің қияға,
Қуанышың құшағыңа сыя ма.
Солар үшін қолыңменен от көсіп...
Ана, дана, Батыр дейді, балалар,
Ондай қамқор, мейірбан жан жоқ десіп.
Үшінші жыр
Ұқсап бір жайлап атқан қыр таңына,
Айналып, айта жүрер жыр сазына.
Жарасқан туған елге парасаты,
Ортада жүр ғой әне, Нұртазина.
Ашылған нәзік, көркем гүл өңіндей,
Ұстаздың бар ма жақсы жүрегіндей.
Озаттар саны да артты жылдан-жылға,
Сарылып көптен күткен тілегінде.
Шәкіртке жол көрсетер терең-сергек,
Қаншама ұстаздар бар, өмірге өрнек.
Мен бүгін қуаныштан жыр жазамын,
Көңілді сонша шексіз алғыс тербеп.
Ең биік өмір дейтін асып қырдан,
Арман, мақсат, ойлары асықтырған.
Білім — бастау, ұрпағын сусындатып,
Ұстаз ғой, ел мерейін тасыттырған.
Халық саған көңілдің төрін берген,
Шаршамай астың Реке, өзің де өрден.
Тұрады ол қаншама сенімдерден,
Махаббат, мейір, асқақ сезімдерден.
Бағалап, халық сүйіп Батыр деген,
Батырлықтың негізі жатыр терең!..
Шарықтап, шабыттанып, аяулы әпке,
Өсіре бер өзіңдей батыл өрен!

---