Өлең, жыр, ақындар

Сөз соңы

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1559
Сен де бір кең даланың қыранысың,
Ұшары көк, қонатын тұрағы шың.
Қасиетті Қаратау қойнында өсіп,
Кеудеде толқындатқан Сыр ағысын.
Сен де бір қазағымның мақтанышы,
Жүретін басым болып жатқан күші.
Көрейін өзің жайлы тебіреніп,
Қаламнан тұнық жыр боп ақтарылшы.
Шалқыған дарияның сен кемері
Өзіңе уақыт кімді теңгереді.
Төсінде алтын жұлдыз жарқыраған
Елімнің Батыр ұлы, Еңбек Ері.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Босаға

  • 0
  • 0

Бұлдырай ма, сағым қуып қаша ма,
Төбе-төбе оқшырайған тас оба.
Жаугершілік.
Келіп қалды мұндалап,

Толық

Жалғасады, таусылмайды көк белең

  • 0
  • 0

Шарық ұратын күндерді ойлап кеше бір,
Шындықты іздеп,
Шыр айналды жас өмір...
Жамағаттың жайлауларын мекендеп,

Толық

Баянтау

  • 0
  • 0

Неге оны Баян-жүрек атады екен,
Осынау тау жанға жылы ата мекен.
Бір кезде бабам көшкен қара нардай,
Созылып кеп жазыққа жатады екен.

Толық

Қарап көріңіз