Жантық пен жантақ

Жайқалған егін түбінде
Жантық шөп өсті жасырын.
Сотқарлық түк жоқ түрінде
Момақан, жымсық пақырың.
Ұмтылмай биік кеудеге
Көлеңке жақты жақтады.
Көрінбей жатып жеуге де,
Жайлы орын болды тапқаны.
Отақшы келсе маңына,
Тікенін улы қадады,
Жоламай ешкім жанына,
Жан сақтап жантақ қалады.
Жиған нәр, алар кең демін,
Сорғызып арамтамаққа,
Селтиіп дәнсіз қалды егін,
Мәз болып сояу сабаққа,
Егіннен жантақ, Елдегі —
Тазармай Жантақ сұм - сұқтан,
Көркеймес көптің еңбегі,
Арамтамақ қырсықтан!

---