Өлең, жыр, ақындар

Кеш

  • 16.04.2019
  • 0
  • 0
  • 5018
Алқызыл күн асығып,
Көкжиекке батқанда,
Алысты тұман жасырып,
Қараңғылық жапқанда.
Ойлаймын жалғыз сол шақта,
Махаббат, мәңгі өмірді.
Келеді сыбыр құлаққа:
Болмайсын деп көңілді.
Тұрамын көкке көз қадап,
Телміре кеп қол жайып,
Бірақ, сіз бен біз жат,
Болса да онда ғажайып.
Ессіз сорлы жас жанның,
Ынтығы көз жанарың,
Бар сыййнан аспанның
Соны қымбат санадым.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Әкеме

  • 0
  • 0

Керілген көк жібектей көк әлемі,
Тағы да келді көктем — күн әдемі.
Сен маған бұл көктемде кездеспедің,
Айтатын көңілімде сыр бар еді.

Толық

Магнит аспаны

  • 0
  • 0

Ұласып жалын бұлтпенен,
Тау үстіне бекінді.
Комбинат түсі күп-күрең,
Айбынын атқан секілді.

Толық

Қыз мұнарасы

  • 0
  • 0

Атылып мұнарадан қыз құлаған.
(Қадалып түйліккен шал — құзғын оған).
Жұтқанда жас аруды кәрі теңіз,
Кеудеге бұлтын жиып күз жылаған.

Толық

Қарап көріңіз