Ньюстед аббаттығынан аттанарда
Ньюстед! Жел сабалап шарбағыңды
Адра қалғандай бір ата мекен,
Солдырып жайнап тұрған гүл басынды,
Баулардың басып үстін жатыр тікен.
Ньюстед! Жел сабалап шарбағыңды
Адра қалғандай бір ата мекен,
Солдырып жайнап тұрған гүл басынды,
Баулардың басып үстін жатыр тікен.
Сары жез шірір ақыры
Сандыққа салып бақса да,
Шын алтынды тот баспас
Мың жыл жерде жатса да.
Араладым адырдағы бадалды,
Жүрегіме қу тікенек қадалды.
Жылан шақты, зәрін шашты, улантты,
Таба алмадым ем істейтін адамды.
Кітабыңды оқыдым,
Жырларыңды жаттадым,
Ұнатып сөзің нұсқасын
«Тоқтағұл» деп мақтадым.
Тосып тұрып суға келген жерімнен,
Құшақтадың иіп қыпша белімнен,
Содан бері бір шықпайсың есімнен,
Сағынсам да көре алмадым сені мен.
Көп жылдар көрмей жүріп, келдім елге,
Әлде не ойға оралып, аң-таң қалдым,
Тізгінін бұрып аттың жақын бардым
Бір кезде мені жылан шаққан жерге.
Мен тыста солқылдаған кроватта
Жатырмын салқын түнде жұлдыз санап...
Жылтылдап мың құбылып бір минутта
Жұлдыздар жымыңдасад мені қарап.
Табиғаттың қойнауында сан сыр бар,
Сыр секілді адам - жұмбақ жансыңдар.
Өмір-өзен, тағдыр болса табиғат,
Әрбір адам бір-бір биік таусыңдар!
Жиырма жылдан кейін өмір қандайды
Адамзатқа көрсетеді десеңіз,
Материалистер құр қиялға нанбайды,
Ленинді оқы, не боларын көрсеңіз!
Ұлы Октябрь жалын жүзі нұр жайнап
Туып, бізге құйды лебін бір ғажап.
Зұлматтан, зомбылықтан, бұғаудан,
Жаппай жетім-жесірлерді қылды азат.
Қасірет тартқан Бакудің мұң жүзінде,
Алыс қарап, күткен үміт көзінде.
Үй жарларын жарақаттап жыртқан оқ,
Мұнда аямай адам басын жұтқан оқ...
Тізілтті әңгімеші сөзді бастан.
Өзінің хикаясын етіп дастан: –
Араптан туған екен бір ғазиз жан
Артықша болыпты, – деп, – жұрттан асқан.
Темірлі тау шыңында ылғи көк тұман,
Ұнатамын сондағы орман жолдарын,
Емендерін бозғыл тұман жамылған,
Ақ шашағын иген жерге талдарын...
Таң атып, нұрлары
Сүйгенде қырларды,
Бұлақты, гүлдерді,
Қалғыған орманды.
Тақ қызына ғашық болып сансыз жан,
Тау елінен, Теңіз арғы жағынан
Келді киіп үске жібек асылдан,
Күймелері сары алтынға малынған
Айықтым мен, айлар бойы басымнан
Торлап тұрған тұман түні сөгілді.
Маңдай терім, таң алдында шашылған
Бейне мөлдір шық секілді көрінді.
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Салтанат Айдарбекова
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі