Ата-мекен аман ба екен?
Ата-мекен аман ба екен, қарағым,
Елден келген саған, балам, қарадым.
Он тоғызда шетел асып, тағдырмен,
Тауқыметті тоқсан асып барамын.
Ата-мекен аман ба екен, қарағым,
Елден келген саған, балам, қарадым.
Он тоғызда шетел асып, тағдырмен,
Тауқыметті тоқсан асып барамын.
Мені ойға батырған,
Қонатындай бақ кенет.
Медет деген атыңнан,
Айналайын, ақ Медет!
Күйлерден сылқым әуен назды естігем,
Қаңқылдап ұшқан аққу-қазды естігем.
Өзіндік ерекше бір күйші әлемі,
Өзінен ерте туған сазды естіген.
Қарашығы қос көзінің қарасы,
Қошаметтеп Тауы менен даласы.
Атқа қонып, алғаш билік тиген кез,
Баласына хат жолдады Анасы:
Ассалауғыма әлейкүм, Елім, Жұртым!
Туған күнім, ағайын, менің бұл күн!
Амандасып қалайын өздеріңмен,
Өзендей өте шығар Өмір бір күн.
Құдіретті күмбірлеген күйі-жыр,
Талант-дарын Алла Құдай сыйы бұл.
Әдебиеттің мешітіндей
Қасиетті Жазушылар үйі бұл.
Жапония – үрдіс даму үстіндегі ел екен,
Тынық мұхит, таулы аймақ жер екен.
Жеті мыңдай адамдардың қонысы –
Қонған ел ғой, Байлық, Дәулет, Берекең.
Туған жерден қызғалдақ гүл жиюмен,
Ата-ананың алдында бас июмен.
Қимай-қимай қоштасты ғой өмірде
Балалығым мәңгі анамды сүюмен!
Жел дегенің ызың қағып сыңсыпты,
Түн дегенің шуағынан тұншықты.
Дидары әсем өрттей жанған қып-қызыл,
Көк жиектен көтеріліп күн шықты.
Қазақтың Қайсеновы Қасым деген,
Бір кешкен апайымыз Асылменен,
Өзі сүйген халқының қаһарманы,
Сөйлесті екі бірдей Ғасырменен!
Өмір жолы алда тұр,
Машина жол – ол да тұр.
Темір жолмен жарысқан,
Жалғыз аяқ жол жатыр.
Мен қазақпын дегеннің арманы бір,
Бұл адамға бәрі де алда ғұмыр.
Тамырларың тереңге тартып өсіп,
Бәйтерек жапырағы жалға ғұмыр.
Ойға оралып небір сыр
Тай-құлындай дүбірлес,
Алла атымен өмір сүр,
Алла атымен ғұмыр кеш.
Жолықтырып Ош шаһары бойында,
Ол бір сәтте шалғай кеткен алыс күн.
Ұлы ақын Тоқтағұлдың тойында,
Өзіңменен Шыңғыс аға таныстым.
Арайлап күнім, таң атты,
Аштым бір тағы парақты.
Жырымды менің тыңдады,
Көзі бар досым қарақты.
Жүздірер теңіз, көлге де
Шығарар биік төрге де,
Қисынын тапсаң қыл көпір,
Өткізер сені өрге де.
Суықтау екен түнгі ызғар
Қалтырап тоңған жұлдыздар.
Көктем мен жазда ерімес,
Кеудемде менің мұң мұз бар.
Дүние сенің жолыңда,
Ереміз ілбіп соңында.
Бар тағдырың бір ғана,
Бір Алланың қолында.
Күндердің күні болғанда,
Тосқауыл түсіп жолдарға.
Өрт шалғанда орманға,
Бір Құдайға сыйынып,
Бақытты күндер бақ қандай,
Ағарып ақ таң атқандай,
Аймалап сүйіп аруды,
Жаһанда бейне жатқандай.
Жер жаһанды жаратқан ғой
кең Құдай,
Қазақтың да көңілі кең,
бер Құдай.
Быт-шыт болар бар сенім,
Қаһарлы ханның билігі қиын.
Қию қашқан нәрсенің,
Икемге келіп, илігуі қиын.
Тағдырыма тауқыметпен таластырған,
Өмір ме өзен жолын адастырған.
Көктемім келіп еді құстарменен,
Іздерім шыға келді қар астынан.
Есімдер көп қой татымды,
Ойларға мені батырды.
Өмірге келген Немерем –
НАЗАРБАЙ қойдым атыңды.
Көктегі биіктермен теңесіп ем,
Желгенде жан-жағымнан жел есіп ең.
Балалық шақ өмірге сапар кешті,
Түйе дейтін жол дала кемесімен...
Бердің тағдыр бастан қандай,
О, Құдірет асқан Аллай!
Өзіме-өзім бастық болдым,
Өзімді-өзім басқара алмай.
Асыл жандар – ел көркі,
Жасыл шөптер – жер көркі.
Бала – бізге бала емес,
Ұлы Құдай перзенті.
Менің атымды алғаш рет фамилия етіп қойған
АЛДИЯР немереме
Мен ШӨМІШБАЙ болғалы,
Басыма бақ қонғалы,
Алпыстан соң – әр күніміз бағалы,
Жүректерде бір-бір жұлдыз жанады,
Шығып алып алты асқардың шыңына,
Жанарымыз таудан төмен қарады.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі