Өлеңдер жинағы - 210 бет

Олар дым

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Өзім де елге көптен бері көсемсуді
доғардым. Сен туралы Оймен ғана
өлшенеді әр адым. Кемпірқосақ-үмітімді
жүрегіме орадым. Құштар еттің...

Толық оқу

Ашу биін билей ме

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

(көрінбейді бет-жүзі,
сағымданып!..) Ашу биін билей ме
тамырларым, ажырая, деміге
мықтанамын. Сұқтанамын:

Толық оқу

Түңілу

Мұрат Шаймаран

…Бəрі солай болатынын ұқтырып,
Қаңтар өтті, көзқарасы сұп-суық.
Жалғыз шырақ –
(Жана-жана білтедей)

Толық оқу

Қоштасу

Мұрат Шаймаран

Маңдайыңа қолым бастым, сұп-суық…
Мола жақтың жолын бастым, сұп-суық…
Мен өзіңді іздеп қайта тапқанша,
Сағыныштан арылмаспын сұп-суық.

Толық оқу

Ант

Мұрат Шаймаран

Қайыршы тартқан сыбызғының сырлы сазындағы, Өлең,
Шоқ бұлттың үлпа үкісіне құдыретті қолмен жазылған, Өлең,
Жасынның жүзінен жап-жасыл нұр боп тараған, Өлең,
Ай астында жалы бұрқырап жортқан абадан...

Толық оқу

Сені ғашық дейді ғой?

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

– Сені ғашық дейді ғой?..
– Ол кім тағы?..
– Болды, болды, айта бер, тартынбағын...
– Бәлкім, сорым, білмеймін, бәлкім, бағым,

Толық оқу

Көк аңқыған кез еді

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

...Автовокзал. Кешқұрым.
Өмір – елес...
Көпшіліктің гуіне көмілер Ес.
Құлағымның ұшында – қызыл іңір:

Толық оқу

Өмір?

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

– Уақытқа, айтыңыз, құлмыз ба, аға? –
десе қайтем бүгінгі ұл-қыз маған?
Итшілеткен тірлік-ай, көршіңнен де
хал сұрауға мойныңды бұрғызбаған!

Толық оқу

Тозақта

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Сауапты су елестеп, баталы бел,
бір қиялдың шетіне тақалып ем...
салақтатып тілдерін әр көлеңке,
ойнап жатыр Сәскенің сақалымен.

Толық оқу

Сілкініс

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Үндемеуге шыдайды қалай дәтің,
қызыл сөзге жанулы талайда тіл.
Бір тірегім – Шешем ед, қартайған-ау,
Өлөң емес, өлімді кім айтады.

Толық оқу

Мұхит-мұңымның ұлулары

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Төрт түлігі қоңданған күйістеніп
ел байлығын елеуге тиісті ері.
Арқарлар жоқ, тұяғын тұман жуған.
Бар қалғаны – шаңырақ-мүйіздері.

Толық оқу

Уға айналған көз майы

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Шуыл құрап қалың ши, ызың құрап,
жолға шықтым іңірде қызылқұлақ.
Дауылдатқан дәл осы күн секілді.
өзімнің де келеді бұзылғым-ақ!

Толық оқу

Қойшы

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Кеулемей ме жегідей жанды шүбә?
Өз тірлігі өзіне мәнді шығар:
өмір-бақи келеді мал соңында.
Қаланы бір, оллаһи, көргісі бар!

Толық оқу

Ажал даласындағы тірі тас

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Сөз сүйегін өлшеме, мұңды өлшегін,
Ой – көп, қобыз-ділімнің түртер ішегін.
Сары Дала дөңбекшіп Күн астында,
сайтан-сағым сорады бұлт емшегін.

Толық оқу

Жансусар

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Қыбыр етпес аптапта сусар шілік.
Тау – ұйқышыл, ит – тыныш, жусан – сұлық.
Шаңырақтан тік түскен найза-сәске
сүйегіне сандықтың тұр шаншылып.

Толық оқу

Бір тал үкі

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Бауырым, қойшы ұлының сөзіне сен.
Сен оның көзіне сен, әсіресе:
жартастың үкі ұшатын қолтығынан,
жантайып жарықтық Ай есінесе.

Толық оқу

Мамыр

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Май сағымды маңғаз Тау үріп ішкен,
Өлөң аға жөнелер тіліңізден!..
Қаз дауысы аңқыған қоңыр желге
қазанақтың, қайыңның бүрі піскен.

Толық оқу

Жекеқоңыр

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Қайта-қайта маңырап, қоңыр қозым,
суландыра бердің-ау көңіл көзін.
Қозысы едім мен де бір қоңырлықтың…
Көп өксіктен көкірек сөгілгесін…

Толық оқу

Боранды түнде

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Қап-қараңғы үрейдің арқасындай
мына Түннен азырақ қорқасың да.
Күлген сайын сырттағы күрең боран,
Жын жылайды пешіңнің қолқасында.

Толық оқу

Түсжорыған

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Төл науқаны ұлғайтар іс көлемін.
Төбемізде – түйе-бұлт, кішкене Күн.
Күні бойы қой бағып,
түні бойы

Толық оқу

Боран алдында

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Нені көрмек төлші қыз қол айнадан?
Малда жүріп жан бар ма қараймаған...
Боз саулықтар сүзісіп жатыр сыртта,
бойларында арқардың қаны ойнаған.

Толық оқу

Түз тағысы

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Ауылдың тіршілігін бақылаңыз,
әр күні – шешен-ертек, ақын-аңыз...
Ащы-ащы шай ішіп кешкілікте,
тәтті-тәтті Ой ойлап отырамыз.

Толық оқу

Ауыл кеші

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Қастерлеген хатыңды, бағалаған,
аман-есен мұндағы жаман ағаң.
Қақпақылдап тынымсыз жел – уақыт,
қаңбақ – күндер келмеске домалаған.

Толық оқу

Түнгі күзет

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Не деп саған жазайын,.. қой қоздаған,
Тау мөңіреп, аспанда Ай боздаған.
Жұлдыздар да түрткілеп түйсігімді,..
түсініксіз діріл бар бойда аздаған.

Толық оқу

Жүрек!

Asdf123456

Мендік жүрек бәрінен бастартады,
Бақыттын да құла таңы.
Сүріндіріп қойғаның осы мекен,
Жалғыздықтын біріне айналғалы.

Толық оқу