Өлеңдер жинағы - 214 бет

Барымта

Темірхан Медетбек

Шын сөзi бiреулердiң жалған шығып,
бiр сөзi бiреулердiң алдан шығып
күйдiрiп бара жатқан бүкiл елдi
қызыл көз, қызыл өңеш даулар шығып.

Толық оқу

Керуендер

Темірхан Медетбек

Хабар тартып қиырлардан, ғаламнан,
хабар тартып кенттер мен қамалдан
керуендер келiп жатқан далама,
керуендер кетiп жатқан даламнан.

Толық оқу

Алдар көсе

Темірхан Медетбек

Бағытқа сап мың түрлi,
айқын жолын сағым ғып,
адастырды жұртымды
сұмдығы көп залымдық.

Толық оқу

Жұт

Темірхан Медетбек

Аузы бiтiп қантөгiстi жараның
ендi-ендi ес жиғанда алабым
ашқарақ көз, жезтырнақты жұт келiп
ашқан екен кең далама аранын.

Толық оқу

Тазша бала

Темірхан Медетбек

Көне алмаған өктемдiкке, жалаға,
көне алмаған қараулыққа, қараға
жатқан қанша тапқырлық пен оттылық
шынашақтай осы Тазша балада.

Толық оқу

Ұлттық ойындар

Темірхан Медетбек

...Семсер боп намыс — табанда, –
жүректi кетер тiлiп бiр —
айқасып аттың үстiнде
бiреуi бiрiн ала алмай

Толық оқу

Затаевич

Темірхан Медетбек

Қарамастан желiне де заманның,
шарлап кезiп тау мен тасын даламның
арып-ашып,
шаршап-талып шалдығып

Толық оқу

Бәйге

Темірхан Медетбек

Жердi тарпып, бүлiнiп,
екi көзi шоқтанып,
шыққан кезде мәреден
жұлдыз құсап жұлынып

Толық оқу

Халық әні

Темірхан Медетбек

Темiрдi илеп,
талқан етер тасты да
көтерiлiп шырқап кетсе тасқын ән, –
құдiреттi ұлы ағыстың сарыны

Толық оқу

Күрес

Темірхан Медетбек

Бiр-бiрiне шүйлiгiп
жарқ-жүрқ етiп әзiл де,
тойдың әбден ширығып
қызып түрған кезiнде,

Толық оқу

Айтыс

Темірхан Медетбек

Қоймаған соң қолқалап,
сөзден жасын ататын
шыға келген ортаға
екi жақтан екi ақын.

Толық оқу

Жырау

Темірхан Медетбек

Түсiнбес оны тыңдап,
қарамаған!
Сездермен өткен күндi аралаған
от бүркiп,

Толық оқу

Зергер

Темірхан Медетбек

Алқа жатыр алдымда,
бiр ысытып,
бiр маздатып тондырған –
сенбейтұғын адам соқты дегенге

Толық оқу

Домбыра

Темірхан Медетбек

Саздар iздеп жұлдыз, бұлақ, қайыңнан,
аспандағы құстың даусын қайырған,
төзiмдi илеп,
сезiмiңдi үгетiн

Толық оқу

Құрық

Темірхан Медетбек

Қара тасты тозаң ғып,
бiр-ақ ырғып кермеден,
жүрген небiр асаулық
күнге қарап кiсiнеп,

Толық оқу

Шоқан

Темірхан Медетбек

Болсын мейлi тұманы,
бұл сөзден сен үрiкпе.
Ақиқаттан туады,
кейде болжам, күдiк те!

Толық оқу

Киіз үй

Темірхан Медетбек

Содан, содан басталған
Сенiң, менiң арманым.
Киiз үйiм –
аспаннан

Толық оқу

Кісен

Темірхан Медетбек

Көрсем оны бiр орнымда тұра алмай,
кетемiн ғой қазiр ендi сынардай...
Музейде ендi жатыр кiсен шынжырлы
екi басты шұбатылған жыландай.

Толық оқу

Аңыз

Темірхан Медетбек

Кең даламды кемiтiп
дедiң-ау сен: құла түз.
Тыңдатқызар елiтiп
құла түзде тұнып тұр

Толық оқу

Семсер

Темірхан Медетбек

Нұры сiңiп қалған сынды арайдың
сәуле шашып жарқ-жұрқ еткен семсерге
қараймын кеп, қараймын.
Әрi сұсты, әрi ғажап сымбатты-ақ

Толық оқу

Ұлттық киім

Темірхан Медетбек

Кеңiстiк пен далаға шөлдегенде,
елең ете түсемiз сен дегенде...
Сыпырылған қарт тарих иығынан
тұрсың ғой сен музей мен көрмелерде.

Толық оқу

Әйел

Темірхан Медетбек

Әйелдi сен әйел ғой деп қызба тым,
бұл сөзiңдi қатып қалған мұз жатыр.
Нәп-нәзiк-ақ сол әйелдiң бойында
бiз бiлмейтiн құпия бiр күш жатыр.

Толық оқу

Сауал

Темірхан Медетбек

Әлдене айтып,
жеңнен тартып жұлқылап,
жол үстiнде бүлiк салып,
шырқырап,

Толық оқу

Балалар бақшасында

Темірхан Медетбек

Бұған келсең – шын бақытты сезер ең,
сезер ең де жаман ойдан безер ең.
Шулап жатқан балалардың бақшасы
ғажап әлем,

Толық оқу

Ана тілім

Темірхан Медетбек

Жатар қанды аралап
құдiрет бар үнiнде, –
ұлы тiлдер сияқты
қуатқа ие ғаламат

Толық оқу

Жалғыз бала

Темірхан Медетбек

Дүниенi шабыт қып
түргiзетiн iргеңдi,
жас отауды жарық қып
балпанақтай ұл келдi.

Толық оқу

Көп балалы үй

Темірхан Медетбек

Болашағы улап-шулап жатқасын,
қарт та иедi тап осы үйге ақ басын.
Кұшақ-сынды шалқасынан ашылған,
шалқасынан ашық бұл үй қақпасы.

Толық оқу

Көршілер

Темірхан Медетбек

Қаланып бiр қалған бетон-өлеңдей,
тұрмыз қазiр көп қатарлы әлемде...
Оң жағым да, сол жағым да көршiлер,
көршi, көршi – төменiм де, төбем де.

Толық оқу

Демографиялық өлең

Темірхан Медетбек

Жоғын жоқтап отырғам жоқ жоқтықтың!
Дегенменен шегi бар ғой сақтықтың, –
есiгiнде бес құлып бар осы үйден
иiсi аңқиды тоғышарлық, тоқтықтың.

Толық оқу

Қулық

Темірхан Медетбек

Тiлi — түбiт —
сұғатұғын бiзi жоқ,
өрттей ыстық,
қаритұғын мұзы жоқ,

Толық оқу

Намыс

Темірхан Медетбек

Түкiрiп туған жерiме
өзiмдi кетсе табалап,
тигiзiп тiлiн тегiме
жармасса бiреу жағама —

Толық оқу

Бейтанысқа

Темірхан Медетбек

Өте алмастан қалған жандай кермеден
қалш-қалш етiп қолын сiлкiп сермеген
күйiп-пiсiп бұлқан-талқан боп тұрған
бейтаныс жан,

Толық оқу

Сараң

Темірхан Медетбек

Бiр күнi жоқ отыратын жыланбай,
әлi жүр ол бiр тиын да шығармай.
Осыншалық молшылықта көл-көсiр
бар ғой әлi шық бермейтiн Шығайбай.

Толық оқу

Қызғаныш

Темірхан Медетбек

Қызғаныш-ай,
бiрiсiң қасiреттiң!
Қаншама рет жанымды осып өттiң.
Мың сан түрлi шарғысы,

Толық оқу

Маскүнем

Темірхан Медетбек

Жұмысыңды жiберетiн еңсерiп,
қарашы оны –
тұлғаға ие еңселi...
Келе жатыр

Толық оқу