Баянды өмір бақыт қой
Баянды өмір бақыт қой,
Тұлпар еткен құлынды.
Адамға — өлшем Уақыт қой,
Таразылар ғұмырды.
Баянды өмір бақыт қой,
Тұлпар еткен құлынды.
Адамға — өлшем Уақыт қой,
Таразылар ғұмырды.
Ұлы Адам жатыр Үнді де,
Әлемді жаулап ақыры.
Биік-төмен басқыштай,
Өмір деген сатылы.
Ақын шықты ат арытып Торғайдан,
Жолығады Бақытына жол қайдан?!
Жүрегінде найзағайша от шашып,
Сол арпалыс, Сол бір айқас, Сол Майдан!
Айналамда кұстар үні, құс үні,
Құлағымнан, жүрегіме жеткен бір.
Табиғат-ау, жасыл-желек пішіні,
Мені қоршап, айналамда көктем жүр.
Ей, дүние, жаныма дем бересің,
Демің тартып ішіңнен сен келесің.
Киелі қара ормандай жайқалып бір,
Ғажап толқын — ұрпақпен тербелесің.
Неткен жұмбақ шексіз аспан көк едің,
Ғалам деген қандай ғажап кең едің.
Жүрегімнен өлең сыйлап өмірге,
Дүниені жалт қаратсам деп едім.
Жер жаһаным тіршілк жасыл кілем,
Ата-бабам әруақ асыл кием.
Жер бетіндегі Бірінші Қазақ
Мен саған басымды ием.
Мұңдасы, көшкен елдің қиялдасы,
Ал, тебірен, ақ сақалды күй атасы,
Келеді сені тыңдап баяғыдан
Өлкеңнің өзен, тауы, қия тасы.
«Аупарткомның секретары бірінші» –
Кабинет бұл;
Кең дүние бір іші.
Сәнге қойған артық жиһаз мұнда жоқ,
От қанатты ой тербеген айым көп,
Көкірегімнен көре алмадым дайын шоқ.
Геройымсыз жарқ еттім де, жандым деп
Ешбір жанға мақтанатын жайым жоқ.
Яки жетпіс, яки жүз,
Яки өтті сексен жыл –
Бәрібір сол Бетпақ түз,
Бәрібір сол сексеуіл.
Алғанда жау жағадан, бөpi етектен,
Қан, тepiн бүкіл қара, төре төккен.
Сұм тағдыр не салса да атам қазақ
Көрмеген күдер үзіп келешектен.
Қазақтың қазақ тонап малы-мүлкін,
Басталған содан сонау малығұн күн.
Арланам, байды жалмап аштан өлген
Келсе де аш-арыққа әлі күлкім.
«Эсперо» — сәйгүлігім бүгіндері
Шапса да мың шақырым
мығым белі
Қартыңыз соған аяқ артқан сайын
Қыр соңымнан қал маған қиянатқа,
Қасақана мінгізсе қиял атқа,
Еппен шыққан болар ем ат қинамай
Қиын шоқы басына қиялап та.
Жаман да емес жанып-күймек сен үшін,
Сен арқылы сергітіп ел cepiciн.
Асып-тасып кетпесе тек, шіркін-ай,
Шүкірлікпен шүйіркелесер ішің!..
Оралады ойға сыр алыстардан
Ат үстінде өлең-жыр, ән ұстарған.
Адамына бейтаныс ат арытып
Заты мәлім талайғы таныс барған.
Зиялылар хат жазысып айтыспақ
Халқымызға қажет болған қай тұста-ақ.
Ел бip жасап қалушы еді-ау сол сайыс
Сарғая жұрт күткен жерге сай түссе ақ
Қарағым, дей алмаймын мұңаймашы,
Мұңайтар түлкі өмірдің мың айласы.
Болмаған ойшыл жанда мұңсыз мұрат,
Оңаша мұңайғанда мұны ойлашы.
Батыр ата Бәукем-ай! Сағындым-ау!
Бұлыңдаған көз алдым сағым мынау,
Сағым ба сол iш eңipeп, жерге төкпей
Көз жанарын толтырып шағын жылау?!
Жұрт білмейтін екінші атым Азап,
Зар-мұңы бар оның да заты қазақ.
Міндетсімей ешкімге тер төгеді
Оңашада жанын жеп жатып өзі-ақ.
Дос та жоқ, туыс та жоқ менде мұндай,
Дермісің маған сіңген еңбегін бай?
Еңбегі болса бәлкім болған шығар
Дәрігердің дәніктірген ем-домындай.
Күндерімнен, ән-күйі көңіл ашар
Күлгенсіген мезгілдің көбі нашар.
Қалған өмір қайтсе де соңғы белден
Соның да бір сорына көніп асар.
Ойда отырып, қырдан күтем бip хабар.
Селден бетер буырқанып бұрқанар.
Қырда отырып, ойдан күтем бip хабар
Әннен бетер өрлеп шыңға шырқалар.
Түске дейін көңілден жыр өндірем,
Қу тірліктің қоламтасын сөндірем.
Көп шайлыққан жүрегімнің тұсынан
Қай күні мен қан шықпаған мөлдір ем?!
Тұсында ой жаңартқыш өзгepicтің
Қымбаты-ай өкініштен өнген істің.
Қамы үшін ертеңгінің достарыммен
Күнәдай өз қатемді он бөлістім.
Ащы тер деп ойлама қуанышың
Озып келген бәйгеден құнан үшін.
Қайталауға бардай-ақ бұла күлік
Хан баласын тапаған құлан iciн.
Қайраты жоқ жыламсақ жасық қайғы
Сен асықпай, сен үшін асықпайды.
Ақырын-ақырын жүйкеңді азық eтiп,
Үзілмеген үміттен қашықтайды.
Көнемен де күні ертең санасарсың
Өз қалпынан өзгеріп сана-салтың.
Қайта келер бабына бал қымыз да
Тоқсан қойлық торсығы, сабасы алтын.
Бал қымызды зереннен сарқып iшceң,
Ығысатын дау-шардың салқыны іштен
Баяғының заманы-ай!.. Өтті, кетті
Кейінгіге қыла алмай салтын үстем.
Ерке нәзік сезімге ақырындап
Көрсетеді әр нeнi ақыл ымдап.
Ол eкeyi шабыттың азапкері,
Ол тараптан табар-ау ақының бап.
Ей, Хама, жұмысың не өкпе-назда?!
Өкпенің артта қалған еткелі аз ба?!
Ол бip кез деген саған жану үшін
Жарықтан тас түнекке өт те, мазда!
Күнге қарап, тілеймін мен әрбір жанға бір тілек,
Тілегенде күнде маған жымиып-ақ бір күледі.
Нұрын шашар, жер жүзіне күнім менің көк тәңір,
Жылытады бар даланы бағы қылып бер тәңір.
Оқыдым өлеңді мен,
Мама сағындым сені деген.
Сағынасың қанша жылдар өтседе,
Ананың орны бөлек әйтседе.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі