Өлеңдер жинағы - 218 бет

Жалғыз жүрсем

Темірхан Медетбек

Жалғыз жүрсем —
менi қажап ойнама!
Жалғыз жүрсем мен егер
жалғыз қалды Темiрхан деп ойлама!

Толық оқу

Үй өсімдігі

Темірхан Медетбек

Қалғансың күннен суынып
аяз да саған батпайды –
жатпайды аптап қуырып
өзiңдi суық қаппайды.

Толық оқу

Үйлер

Темірхан Медетбек

Замананың рух күшiн ашқандай,
үйлер, үйлер көтерiлiп аспанға
сөйлеп тұрар құдiреттi үндермен
бетондармен жазылған бiр дастандай.

Толық оқу

Адам демі

Темірхан Медетбек

Құрсау менен қыспаққа сап емiнген,
ажыратып алатұғын өлiмнен,
тiршiлiк бар, құдiрет бар керемет —
Адам, сенiң, демiңде!

Толық оқу

Айтамын оны айып деп

Темірхан Медетбек

Айтамын оны айып деп
бой берсең егер келетiн ойға қаңғырып.
Заманға мынау жататын толқып жаңғырып
қарауың керек бойыппен.

Толық оқу

Қорықта

Темірхан Медетбек

Әр әуезi дыбыстың
кетедi ғой желпiнтiп.
Неткен мұнда —
тыныштық.

Толық оқу

Қырқыншы жылдар

Темірхан Медетбек

Жұлып кеткен тыныштықты арнадан,
дауысы бар әлi күнге зарлаған.
Қырқыншы жылдар десе
бiр де адам

Толық оқу

Күзгі эфир

Темірхан Медетбек

Сығымда уысыңды
Эфир тұр буырқанып.
Чилиде атып тастаған
тағы бiр рухани

Толық оқу

Мүсінші

Темірхан Медетбек

Сұлулық iздейсiң
қара балшықтан,
ұлылық iздейсiң
қара тастардан.

Толық оқу

Киіз үй

Темірхан Медетбек

Орман да емес мекенiң.
Аңғар да емес мекенiң.
Жарлар да емес мекенiң.
Кеңiстiк — сенiң, мекенiң.

Толық оқу

Түн, қысқы бақ ішінде

Темірхан Медетбек

Келiп едiм күн нұры батқан шақта,
Манаурап маужыраған бақтар жаққа,
Кеңiстiкте iлiнiп қалатындай
Жауып жатыр аспаннан аппақ мақта.

Толық оқу

Намыс

Темірхан Медетбек

Намыс – от,
намыс – жалын ба?
Бұрқанып долданған шағында
тiлi байланып,

Толық оқу

Қисық ағаштар

Темірхан Медетбек

Қисық өскен ағаштар...
Неге оларды жатыр бәрi аластап,
Дендерi сау,
ауруы жоқ құрт түскен

Толық оқу

Н. нүктесі

Темірхан Медетбек

Дей алмаймын ой, сезiмге жарлы едiм,
әскери бiр құпиядай жасырын
жүрегiмнiң Н. нүктесi бар менiң.
Сол нүктеде –

Толық оқу

Бұлт жылады

Темірхан Медетбек

Бұлт жылады.
Бауырын қара тасқа талқандап ап,
Қағып ап тамшыларды толғанды алап.
Кең дала айқыш-ұйқыш жолдарымен,

Толық оқу

Түн

Темірхан Медетбек

Кемермен ерегiсiп асып-тасқан,
Өз үнiн өз үнiмен басып тастап,
Еңiсте ерке бұлақ дем алады,
Кеудесiн алқам-салқам ашып тастап.

Толық оқу

Ақ қайың

Темірхан Медетбек

Өсiп тұр қара батпақта
жаралған-сынды жарқылдан
ақ қайың аппақ соқпақтай
аспанға тiп-тiк тартылған.

Толық оқу