Өлеңдер жинағы - 329 бет

Іздеме мені

Мағиза Құнапияқызы

Апта мен айлар ауыспақ түгіл,
Жылдардың көші қыр асты.
Мұңдарды мұжып тауыспақ түгіл,
Жас келер көзге тым ащы.

Толық оқу

Сен барсың

Мағиза Құнапияқызы

Сезсем де мына өмірдің жалғандығын,
Келемін аялаумен арман гүлін.
Құлпырып кеттің десе құрбыларым,
Ол менің сеннен хабар алған күнім.

Толық оқу

Лағыл мұң

Мағиза Құнапияқызы

Үн–түнсіз кеттің бейтаныс жандай,
Мұңайсам және шат күлсем.
Ойлағанымды сезіп қойғандай,
Несіне хабарластың сен.

Толық оқу

Өтеміз бе

Мағиза Құнапияқызы

Жүрегімнің қамалына қамалып,
Кеткен жан ең тұла бойға таралып.
Не марқадам табарыңды білмедім,
Менің жұмбақ әлемімнен жоғалып.

Толық оқу

Сенім серті

Мағиза Құнапияқызы

Қымбат жүзік алқа моншақ сыйлама,
Бақтарды да қыдыртам деп қинама.
Қошаметпен қарсы алам деп өзгеше,
Маңайыңа достарды да жинама.

Толық оқу

Сол күні

Мағиза Құнапияқызы

Туу, өлу десек дағы заңдылық,
Тағы да бір кілт үзіліп қалды үміт.
Аямайтын болып алды сұм ажал,
Қара өлеңді қариясыз қалдырып.

Толық оқу

Ішкі жалын

Мағиза Құнапияқызы

Мұңын, сырын, жан сезімін ақтарған,
Ақындарда арман бар ма жақ талған.
Өкпем менен бауырымды аяймын,
Ішімдегі жанған оққа қақталған.

Толық оқу

Сен ойлайсың

Мағиза Құнапияқызы

Маған сенің белгісіздеу кешірмең,
Бола тұра ұмытпадым несін мен?
Кетер едім баяғыда-ақ ұмытып,
Сен шығармай жүріп алдың есіңнен…

Толық оқу

Көктем

Мағиза Құнапияқызы

Көбелектер тіріліпті, ұшып жүр,
Кеткен көктем төркініне түсіп жүр.
Бұлықсимын бүршік жарар жас талдай,
Бақсыны жын, мені шабыт қысып жүр.

Толық оқу

Мен сені сағынамын

Мағиза Құнапияқызы

Мен сені сағынамын,
Қызметшің болуға жаралғандай,
Тоты келіп қасыңа таранғандай.
Қабағыңа қарап ап елп етемін,

Толық оқу

Мойындау

Мағиза Құнапияқызы

Жылдар жылжып, дүние жаңарғанмен,
Сырласамын сен жайлы самал желмен.
Уайымы жоқ жандай көрінсең де,
Қиынырақ құтылу саған меннен.

Толық оқу

Жар дегенің

Мағиза Құнапияқызы

Жар дегенің жарты деген сөз екен,
Құралдың ба бүтінделдің онымен.
Ғұмырыңның жартысы да сол екен,
Қалған күнді бірге өткіз жөнімен.

Толық оқу

Әке

Мағиза Құнапияқызы

Көздің жасы кетті өшіріп.
Жанбадық.
Сондадағы адалдықтан танбадық.
Әке сенмен бірге кеткен бақытты,

Толық оқу

Қалдырдым құр сұлбаңды

Мағиза Құнапияқызы

Жүрегіме мен сені сақтадым да,
Басқаларға қалдырдым құр сұлбаңды.
Маңайыңа құр босқа топталуда,
Дауысыңды қызықтап түр тұлғаңды.

Толық оқу

Ерке өлең

Мағиза Құнапияқызы

Несіне жанбас кезде өртенемін?
Бейнетпен ақ қағазға тер төгемін?
Сен үшін ғұмыр кештім қақ бөлініп,
Басыма шығып кеткен ерке өлеңім!

Толық оқу

Қырсығады екем

Мағиза Құнапияқызы

Мазасыз ойлар сен келсең сап тынады екен,
Қасыма менің кідіріп бақ тұрады екен.
Әуре болып несіне келдің дегенмен,
Көңілім сені көргенді жақтырады екен.

Толық оқу

Желтоқсанға тағзым

Мағиза Құнапияқызы

Тауелсiздiк!
Ұмытам сен дегенде бар мұңымды,
Тапсырғам саған әкеп тағдырымды.
Теңеймiн жер үстiнiң бейiшiне,

Толық оқу

Мен кім едім

Мағиза Құнапияқызы

Тамшысы едім Қанас дейтін көлдің мен,
Жаршысы едім Ағажайдай елдің мен.
Бабалардың көздерінің қарасы ем,
Атажұртқа жете алмай телмірген…

Толық оқу

Өзіңе тән гүл едім

Мағиза Құнапияқызы

Өзіңе тән гүл едім қырда күлген,
Тұлпар мініп жан болсаң мырза жүрген.
Қос дауыспен шырқайық аспандатып,
Мен бір әннің сөзі едім, ырғағым ең.

Толық оқу

Жалғыз түйір жапырақ

Мағиза Құнапияқызы

Сені күткен секунттарым жатты өліп,
Әрбір сәтті отырушы ек қақ бөліп.
Жапырақтай діріл қаққан жанымды,
Қалғысам ғой алақанға сап беріп!

Толық оқу

Шие ағашы және мен

Мағиза Құнапияқызы

Ақ ұлпа гүлдер ең, жап-жаңа бүрлеген,
Желдерден қорғай алмадым.
Үлбіреп ақ сезім кеудеме кірген ең,
Өзіңе пана болмадым.

Толық оқу

Құмдағы мұң

Мағиза Құнапияқызы

Қалшы меннен еріп алмай ерке мұң,
Тарттым алға тағдырымның желкенін.
Қарайлайсың келе ме әлде таныс жан,
Өткен шақтың елесімен өртедің.

Толық оқу

Екі жерде

Мағиза Құнапияқызы

Екі жерде біздер өмір сүріппіз,
Екі жерде екі тілді біліппіз.
Қызыл сызық бөлгенімен араны,
Бір ауамен тыныс алып жүріппіз.

Толық оқу

Құлайын деп ем

Мағиза Құнапияқызы

Сәулесін күннің сорып ап үнсіз,
Бауырындағысын күйдірген.
Тағдырым шығар сағыныш- құмға,
Табанымды аппақ тидірген.

Толық оқу

Қар көңілім жауып тұр

Мағиза Құнапияқызы

Өзің келіп мынау күйден сауықтыр,
Бассалуға оқталады бөрі- мұң.
Сағынышын баса алмаған жауып тұр,
Саған деген менің аппақ көңілім.

Толық оқу

Көл бойындағы ой

Мағиза Құнапияқызы

Түн құшағы сақтағанмен сырды ұзын,
Көргіміз кеп асығамыз күн жүзін.
Салқындықты өлердейін жек көрген,
Қарлы таудың кешіріңдер бір қызын.

Толық оқу

Тамыз бекеті

Мағиза Құнапияқызы

Мендегі арзан шаттықты мөлдір мұң жеңді,
Көндіре алмадым ырқыма көндіргім келді.
Тамыздың кеші тамылжып тəтті күй шерткен,
Елжіреп тұрып еске алам сол бір күндерді.

Толық оқу

Сөз аулаған күн

Мағиза Құнапияқызы

Қадалдым неге жалғыз нүктеге,
Сүңгі-мұз кірпік… көз жаурап?
Үйлесім таппай мынау тірліктен,
Кеңістікте ұшқан Сөзді аулап.

Толық оқу

Туған жер

Мағиза Құнапияқызы

Сенделдім қу тірліктің соқпағында.
Өртендім аңсау-сезім аптабында.
Ілесіп ертісіңе, жырақ кеткен,
Туған жер,

Толық оқу