Адамгершіліктің шекарасы
Адамгершіліктің шекарасы
Ерте-ерте заманда
Қыдыр ата
Мықты қолымен
Өлеңдер жинағы - 333 бет
О, сендегі жоғарғы билік неге керек
О, сендегі жоғарғы билік неге керек
Қаншама махаббаттың бақытына сенбегенмен,
Жарқырап та ол біздерге көрінбегенмен,
Болашақты болжап білу тек бізге жазған!
Фридерике Брион ханымға
Оянғын, шығыстың ақ таңы!
Сенің жарық күндей жарқырап,
Қадала қарағаның,
Түннің көлеңкесін таратқандай.
Тамылжыған түн
Менің сүйіктімнің қаны тамған,
Мекен жайдан қоштасып барамын.
Мен жайлап қадамдап қалың орманға еніп,
Емен ағаштардың есігін жәйлап қағам.
Купидо, шәлкес те өткір бала
Купидо, шәлкес те өткір бала,
Бірнеше сағатқа сен тыныштық тілеп едің.
Бірақ та қаншама күн, түн тоқтап мұнда,
Бүгінде осы үйдің иесіндей күйге жеттің.
О, сенің жоғарғы билігің, көмегіңмен
О, сенің жоғарғы билігің, көмегіңмен,
Болашақтың жарық күнін бізге көрсеткенмен,
Махаббаттың ләззатына бөленіп,
Бақыт құсының қаншалықты
Лили ерекше аң
Жер бетінде аңдар арасында
Лилидей ерекше аң болған емес!
Қандай сиқыр-арбаумен
Мұнда жабайы аңдар келіп жиылған?
Әлемнің ықыласы
Қасиетті ұлан-асыр тойдан кетіп,
Жан жаққа шуақтанып шашылыңдар.
Жалған өмірді жалғап,
Алып жолдар, кеңістікті жарып өтіп,
Мұңға бату
Па, шіркін!
Маған соншалықты жүк артардай,
Жүрегім саған не болған?
Менің ғұмыр сүрген жанұям,
Ән-жырлардың түлегі
Кең даланы, қалың орманды
Терең бойлап жағалап,
Күннің тал түс, бел ортасында
Әсем әнге, жырға қосып,
Орман патшасы
Кім ол, кешкі қараңғы ақшамда шауып шырықты бұзған?
Шабондоз екен жас баласымен кешігіп келе жатқан.
Жас бала қорқыныштан, әкесіне жабысып алған;
Шал оны құшағына қысып, жылытқан.
Өзін өзі ақтау
Өзімнің өткен сыбдырлы күндерімді
Көзіммен мен қалайша оқып көре аламын...
Және де жапырақшаларды іздеуменен
Бір үйден бір үйге жүгірумен сандаламын!
Игілікке тілектес жандарға
Ақындарда құпия сыр болмаған,
Ал, ұстамды ақындарды күндіз күні де
Шырақ жағып іздесең де таба алмассың;
Қара сөзбен айта алмағаныңды, –
Бұлбұл құс
Күлімдеп қарап жаным, бәрін де маған бердің,
Мен бе тағдырымды тергейтін!
Егер де ол ұры болып, шықса жалғанда,
Жасаған ұрлығы да – керемет.
Ұрыларды кездейсоқтық әкелмеген
Ұрыларды кездейсоқтық әкелмеген,
Түбінде ол ұры және де ұры – қабаттас:
Ұрлаған ол бүгінде қайнап жатқан,
Бойымнан менің ғашықтар іздері тараған.
Бұлбұл құсқа
Керемет та маша ойынымен,
Сенің көңіл-күйінді қуантар,
Раушан гүлдері өлер тобымен ашылмастан,
Көріп шексіз азап, қиындықтар.
Ақын-жазушылар қайда, байқалмаған?
Ақын-жазушылар қайда, байқалмаған?
Жоқ енді ондай пенделер де.
Қобызшы қайда,
Өзін ерекше бір өзгеше жандай санаған?
Сенің айтқан сөздеріңнің бәрін де, жылдар өте ұмыттым
«Сенің айтқан сөздеріңнің бәрін де, жылдар өте ұмыттым:
Сезімтал табиғаттың қуанышты күндерін,
Тамылжыған естеліктер мен
Махаббат қызық мол жылдары жайын да.
Рахатты өкініш
Бәрінен де жасырған!
Бірін бірімен ұрыстырған!
Тек қана даналардың құпиясына сеніңдер:
Өлімнің от жалынына барып түссе егер,
Өрескел де болса, орынды
Ия, поэзия неткен қатыгез!
Не затымды, құмарлығымды, шіркін,
жоғалттым?
Бойымда қаным қайнап тұрғанда,
Бүгінімде – өткендерім
Бау-бақша таң шуағымен
Раушан гүлдері нұрланып,
Тұр бірлесе гүлдеп жайқалып.
Әріректе – тып-тыныш ұйқыда жатыр,
Өлең-жырлар
Ән-жырлар қайдан шуақтанып,
Өлең-жырлар қайдан күш-қуат алады.
Ақындар оған көңіл қойып,
Көпшілік қолдап оны қолпаштар.
Төрт бақыт
Араб еліне Аллам сыйлаған
Төрт құдіретті бақытты.
Жүрек төріндегі қуаныш пен батырлық
Ешқашанда сөнбеген.
Тышқандарды аулаушы
Күнделікті өмірде, сендер сүйер – әншімін,
Мен тышқандарды аулаушымын,
Көп жерлерде белгілі,
Бұл шаһарда да менің өнерім өте қажетті.
Құдай мен биші
Магадаев, әлемді билеуші,
Бізге алтыншы рет те түспестен,
Үлкен-кішінің бәріне де,
Өзі келіп жолықпаққа,
Коринфтің келіні
Афины шаһарына бағынышты
Қызметшілер орны болған Коринфке,
Белгіліз, жас жігіт мейман,
Өзінің әкесімен бұрыннан
Құл қызметші мен диірменші қыз
Құл қызметші:
Қайда? Тоқтағын!
Маған тіл қатшы!
Аты жөнің, есімің кім?
Кен қазына байлық ізденуші
Небір қарбаласты да,
Небір ауыртпашылығы мол азапты да,
Аз емес көп жыл,
Бір басымнан өткердім.
Жалғыз және барлығы
Қоштасып өзімен-өзі мәңгілік,
Тиместен залалы ешкімге де –
Шексіз дүниеге кетті еріп.
Адамзатқа беріп ақыл-ойды,
Әрбір күмбезден күмбез өсіп
Әрбір күмбезден күмбез өсіп,
Ағыстар ағып бәрінде қайталаған,
Көріп сансыз күмбездерді күнде өскен,
Табиғаттың шексіздігіне көзің жетер.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі