Құрқылтайдың ұясы
Есік жасап төр жақтан,
Шегесіз нық орнатқан
Құрқылтайдың ұясы
Аумайды екен қолғаптан.
Есік жасап төр жақтан,
Шегесіз нық орнатқан
Құрқылтайдың ұясы
Аумайды екен қолғаптан.
Қырыққабат жайын
Біл де, жеп жүр дәйім.
Ас қорытуға болар
Асқазаның дайын.
Өрлеу үшін елің,
Түлеу үшін жерің,
Болу керек мықты
Денсаулығың сенің.
Жерде қалай аспанда да дәл солай,
Хан қызындай құлпырасын ханшадай.
Маған енді керек емес басқасы,
Бір сен үшін тау қопарам жасқанбай.
Сезім бе?
Сезім болды менде де,
Білмей жатып өзіңді.
Ұнаттым қоңыр көзіңді
Мен сені сағынғанда,
Барамын жердің алысынада
Мейлі қыс мейлі жаз болсын-дағы
Барамын Американың өзі болсада.
Ашылған көз тұра ма бiр зат көрмей,
Миға хабар бермей ме түсi өзгермей.
Әдейiлеп көрейiн демесең де,
Қарсы алдыңа қоя ма түк кез келмей?
– Құс боп ұшып жоғалсам, не етер едің?
– Сені іздеумен мәңгілік өтер едім.
– Отқа түсіп өртенсем, не етер едің?
– Күл боп бірге соңыңнан кетер едім.
Анашым менің асылым ,
Анашым менің ғасырым.
Анаң барда дәл сендей,
Жалғасар көзі ұрпақтың.
Кітап бедерлеріне ұқсайды бөрене кесінділері,
Бұтаққа көлеңке түнейді, үрейлі елестер түрі,
Қабығы алтындай сарғыш кемерлі кеш үлбірегі.
Өңшең өлі сүгіреттер тірі...
Жылқылар түнейді бағзы Қарашыңында,
жылғалар қашады бұлақтар күңгір
кісінеп...
Қара шың – аттардың отты қарашығында,
Әр бұтақтарда ілулі құстың қонағы – құт
тұрағына,
Сомдаған кітаптар сұмдық сұсты жинайды,
жүкті қалада,
Алыстап барады бұлт қабаттарында,
Архимед шеңбері секілді
Құстар!
Оларға кеңістен жол беріледі тылсымдар
Теңізде Моцартпен Ай қаңғыр...
Толқында әуені, шуағы.
Үнсіздік...
Делбесін жайған гүл
Заң шығады күн сайын, заң шығады,
Күмәні бар және де бар сұрағы.
Күллі әлемге күмәнді кінәз – кеудем,
Күлкім келер заңдарды тарсынады.
Шүу, тұлпарым,
Жүрісіңді байқайын.
Шайқастарды шабытыммен шайқайын,
Хас батырдың сомдап сұсты бейнесін,
Тас дәуірді қашауды
Тарихшыларға қалдырдым.
Жасақтап жырдан жасауды
Асауға құрық салдырдым.
Ішкенім де жегенім күшаладай,
өмір еді неткен бұл құсаға бай,
атқылап-ақ жатқаны қайғы мен мұң,
қатар қойған қалқансыз нысанадай!...
Кезім жоқ өзіңді жек көрген,
Қызғанып едім ғой көктемнен.
Ол сені сүйеді жыл бойы,
Ол сені менен де көп көрген.
Жанымнан шыққан ақ жырым
Көңілден арнаған бақ әнім
Ұлассын әрмен тойыңыз
Жүректен шырқаған жан күйім.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі