Елге сәлем
Алматыда бір ұлың сәлем деді дегейсің,
Сәтін салса құдайым, келем деді дегейсің.
Көңіл-күйін байқатпай, кейде жүрер жол таппай,
Сағыныштың сызығы тереңдеді дегейсің.
Алматыда бір ұлың сәлем деді дегейсің,
Сәтін салса құдайым, келем деді дегейсің.
Көңіл-күйін байқатпай, кейде жүрер жол таппай,
Сағыныштың сызығы тереңдеді дегейсің.
Күні жетпей тартылған теңіздер көп,
Өшкен ізді жалғайды тірі іздер көп.
Алаңдайсың өмірдің өткеніне,
қарайлайсың артымнан кім іздер деп.
Қайда кеттің,
қайда кеттің сен ұзақ,
Маған, мүлде, жатқандардың бәрі жат.
Келсейші тез,
Бір жігітке жыр оқыдым ұғымды,
Танысымдай болмаса да бұрынғы.
Жыр тыңдауға зауқы жоғын байқадым,
Есік жаққа қайта-қайта бұрылды.
Адам адам болғалы,
бұл өмірде өлшем көп,
Өмір сүру – арманы,
ойлаған жоқ өлсем деп.
Бір ғұмырың жетсін мейлі, жетпесін,
Өкінесің уақыт сырғып өткесін.
Маған дейін қоя алмаған ешкім де,
Мен де уақыттың қоя алмайын нүктесін.
Болса да таза жаулығы,
Болса да бүтін көйлегі.
Болса да берік саулығы,
Қияли кемпір дейді оны.
Алматымысың?
Әлде сенбісің?
Бұ қайсың?
Әйтеуір маған екеуің бірдей ұнайсың.
Махаббаттан ақыл биік дедің бе?
Биік шығар,
Таласым жоқ менің де.
Ақыл деген - бір әулие қария,
Сүю - заңым,
Сүю - және арманым,
Сүю - менің қиялымның шарлауы.
Сүйе алмасам ештеңені, ешкімді,
Қос жанарыма толтырып алып бейнеңді,
Жамбыдай сақтап жүрейін деген ой келді.
Жолымды қырқып кетсем де кейін оралдым,
Махаббатыма менмендігім де бой берді.
Біздікі еді мынау қала,
Анау бақ,
Бұлдыр тартып бара жатыр бәрі аулақ.
Жатырқайды бұрынғы аялдамалар,
Немерем Дат екеуміз
Көшеде келе жаттық…
Бір кезде
Алдымыздан
Ішіме от толып кеткенде
Қарағайдың бұтағына
Қарыс боп қатқан мұзды
Омырып алып
Тербетеді қасқыржемді қызыл Ай,
Граниттің жүзін сүйді толқындар.
Тұйық көше, аяқталған жырымдай,
Билік үшін кенеттен ол салқындар.
Бөгденің сөзінде жасырын бар аңыз:
Кезекті батырлық һәм жаттың күнәсы
Опасыз әм сараң шақтарда мұң үнсіз,
Біздерге көрінбей бабалар моласы,
О дүниеге менен бұрын өткендер,
Көздiң жасын өксiп-өксiп төккендер.
Есте бар ма беткейлер мен өткелдер,
Сонау жылғы жайма-шуақ көктемдер.
Ей, алдамшы дүние, жағаласқан,арбасқан,
Әлi есiмде аяулы, аппақ сезiм, алғашқы ән.
Нарық мерген соңымда садағына жармасқан,
Құтылмадым бүгiнгi қамытынан тiрлiктiң,
Ана өзекке жоғалады сай барып,
Қасқырлары көкке қарап ұлыған.
Байлығы үшiн кiсенделiп, айдалып,
Мырзалары итжеккенге құрыған.
Жебемеген жетiм менен жесiрдi,
Өлеңшiлер аяспасқа бекiндi.
Жүрiп өткен иiр-қиыр жолдарым,
Менiң нәзiк ғұмырнамам секiлдi.
Алматыға келді тағы, гүл көктем,
Гүл көктемдер сағындырып жүр көптен.
Еске түсті бозбала кез алаңсыз,
Баяғыда қыздарменен бір кеткен.
Алматыға қар жауып тұр ақпанда,
Жаңа ғана атқан мынау ақ таңда.
Алатауға қарап тұрдым балконнан,
Аппақ дүние сыр жасырып жатқанда.
Көре алмадым ауылымның таңдары,
Жарқырайды түнгі қала шамдары.
Қарап тұрып келбетіне қаланың,
Қиялыммен туған жерге барамын.
Сендер аман болыңдар асылдарым,
Бір мұң барын кеудемде жасырмадым.
Қарап әбден үйренген биіктерден,
Шыңдар іздеп табыңдар сүйікті елден.
Бұл жылдар кеткем қамысты көлдер
тауменен, таспен достасып,
Сен жаққа қарай тізіле ұшқан
құcтарға үнсіз қараймын.
Жүрегімді нұрға бөлеп, толқыттың-ау сен,
Жалт ете қап, жоқ боп кетіп, қорқыттың-ау сен.
Сол бір сәтте жас жанымды жараладың сен,
Неге мені бақытыңа баламадың сен.
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі