Ерте ме, кеш пе, бәрі де аяқталады
Ерте ме, кеш пе, бәрі де аяқталады,
Аяқталады қайғың мен қасыреттерің.
Жалғаннан қашан көңілің тоят табады,
Өз ғұмырың ғой, есепсіз шашу еткенің.
Ерте ме, кеш пе, бәрі де аяқталады,
Аяқталады қайғың мен қасыреттерің.
Жалғаннан қашан көңілің тоят табады,
Өз ғұмырың ғой, есепсіз шашу еткенің.
Ойда жоқта қозғадың ғой,
Жүрегімді сыр тұнған.
Ұшып кете жаздадым ғой,
Айрылдым ғой ұйқымнан.
Аялаған сезіміңді шайқап-ай,
Айыптама, өте шықсам байқамай.
Іздегенің әлі-ақ шығар алдыңнан,
Қыз жүрегі біле-білсең әрқалай.
Өздерің бәйтерегім,
Сендерсіз қайтер едім,
Ардақты ағаларым-ай!
Орманым сияқтанған,
Бейнесі сол күндердің ала бөтен,
Шіркін-ай дейтін кез де болады екен.
Заулаған уақыттың әйнегінен,
Аулыма қимастықпен қарап өтем!
Мен бүгін сені көп күттім,
Жібермей қойды соңғы үміт.
Келеді қазір деп күттім
Өзімді өзім сендіріп.
Есімде бәрі,
Бәрі де, бәрі есімде,
Қуаныш болып сағыныш себелесін де.
Сұрасаң, айым,
Жетті ғой осы күнге,
Ән болып есімің де,
Тербеттің ғашықтарды,
Махаббат бесігінде,
Жер бетін шарласа да көп із мейлі,
Қайғың мен қуанышың егіз дейді.
Дүние түбі терең теңіз дейді,
Жете алмай арманына жүрген жандар,
Тойлары үзілмеген, көз ілмеген бала күнгі,
Ойлары тізбектелген,
іздеп келген шағалаңды,
Қарсы алып,
Көкірегімнен күй ақты,
Көктем келген сияқты,
Биле, кел еркем,
Бүгін мерекең,
Тәй-тәй басқан бөпешім шуағым,
Жанымдағы желбіреген құрағым.
Кесілді ғой тұсауың, дәстүрмен,
Шапқылашы сүрінбей шырағым.
Айым-ау, саған деген әнім басқа,
Бола ма сендей жанды сағынбасқа.
Айтатын бір таусылмайтын сырларым бар,
Өзіңдей жайраңдаған қарындасқа.
Бұл өмірде біз жүретін жол басқа,
Ата салты жатыр сонау тереңде.
Жаратушы қыз шіркінді әу баста,
Жат жұрттық қып жаратқан соң, амал не!
Сағынғанда шырқалар ән боларсың,
Қызығына дүниенің таң қаларсың.
Өмір деген арайлы көк Аспанда
Қалықташы аяулы, қарлығашым!
Арман болған жасырын,
Жүректегі ғашығым менің,
Өзің аңсағаным-ай!
Жаным құрбан бір саған,
Алматымдай ғажап қала бар ма,
Қандай нұрлы, тамаша.
Айналғандай бейне ән-арманға,
Көз тоймайды қараса.
Баулары құлпырған байтақ өлкем,
Таулары ақ мамық, қандай көркем.
Елімнің, жерімнің әсемдігін,
Ұрпақтар ән қылып айтады ертең.
Сағынышым қонды алыс,
Жүрек толы толғаныс.
Өзгергенмен тіршілік,
Өзгермейді болған іс.
Маған ұқсап келе жатсың талаптанып-ай,
Асқарларға ұша берші қанат қағып-ай.
Ата-анамыз қуанышпен
дейді біздерге:
Есімде бәрі,
Кетпейді әлі,
Көз алдымдасың сен бүгін.
Мәуелі Сырдың жағасындағы,
Арманы ғой талайдың,
Арғымағы Адайдың.
Ер қанаты ат деген,
Жоғалған жоқ сол айбын.
Мынау жарық жалғанда,
Өмір, бейне, ойлы өлең.
Ақ қанат ән – армандар,
Тоғысады тойменен.
Қонағы боп жүрсем де әр көшенің,
Жоғалған жоқ мендегі елге сенім.
Арманыма жеттім деп тас қалада,
Болдым десем бақытты сенбес едің.
Ертеңің мен бүгіннің арасында,
Ояна алмай бір күні қаласың да,
Судан шыққан борықтай боласың да,
Өмір деген өзеннің жағасында.
Дүние көрікті ғой нұр таңымен,
Адамзат көрікті ғой ұрпағымен.
Қастерлеп қасиетті бесіктерін,
Тербетсін жұрт әнімен.
Армандарым талайғы,
Тереземнен қарайды.
Ай туғанда арайлы,
Сені көргім келеді!
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі