Жаңбыр алдында
Жаумады бұлт күмбездi кезгенiмен,
Аспан тұр өзi терлеп өз демiнен.
Жанары жасаураған осы аспанды
Бiреудiң көргендеймiн көздерiнен.
Өлеңдер жинағы - 5 бет
Таңғы сүрлеу
Таң демiнен тоңазып желең төсiм,
Ат суардым суаттан мен ертесiн.
Жұлдыздары ерiген қуқыл аспан,
Тықпалайды көзiме көлеңкесiн.
Қызыл бидай
Туған жердiң табынтқан қырқа-белiн,
Қайран ата, соқақол диқан едiң.
Қабiрiңе бiтiптi қызыл бидай,
Қызыл бидай кекiлiн сипап едiң.
Ымыртта, ызғын қолатта
Ымыртта, ызғын қолатта
Ырдуан арба ырғалып,
Қопаңдап қойып қорапта
Ылдимен үйге құлдадық.
Жалықтым, әбден тойдым даңғазаға
Жалықтым, әбден тойдым даңғазаға,
Жүйкеңдi жүндей түтсе жан қала ма?
Жүйрiкке жайдақ мiнiп жетсем бе екен
Жусаны желкiлдеген маң далаға.
Ақша қар, айлы аспанда қылаулайсың
Ақша қар, айлы аспанда қылаулайсың,
Сен маған қайта оралған қиялдайсың.
Сен келген бiр жапырақ аспан ба едiң,
Зер салсам зеңгiр көктен бiр аумайсың.
Сағынып жүрмін сені, аға
Бейнеңдi асыл аңсаумен iздедiм сенi, жан ағам,
Мiнезiңе ұқсап жатқан соң керiлген мынау даладан.
Зымыран ойдың тiзгiнiн тұрақтата алмай қолыма,
Iздеумен сенi зау-тасты, жарларға қайттым соғыла.
Үйге түспеген жеңге туралы жыр
Көргенiм жоқ мен оның түсiн өңдеп,
Күткенiммен «бақыттың құсы ма ең?» деп...
Ағам айтқан:
«Асықпай алдағы жаз,
Табиғат пен Ақын
Бұл жалғанда екеу ерке:
Бiрi – ақын,
Бiрi – табиғат долылықтан тұратын.
Бiр-бiрiне айбат шегер екеуi,
Сауыр тауға шыққанда
Көлеңке жұлдызды тығылды ұрлап,
Шыңырауға ептеп кiрiп.
Күн шықты шығыстан туын бұлғап,
Жал-құзды ерттеп мiнiп.
Тереземді жаппаймын
Терезенi жапшы дейсiң,
Жаппаймын,
Жабуға да батпаймын.
Жауып қайтем, ашық тұрсын, досым-ау,
Айлы соната
Аспандағы Ай – анау,
Тіліміндей қауынның,
Керек шығар аялау
Айлы түнін ауылдың?..
Он алты жас
Өз демiне өртенген он алты жас,
Көз жетпейтiн биiкке созар құлаш.
Кеудесiне жүрегi сыйып-сыймай,
Қызды көрсе қалтырап болар тыраш,
Ұлықбек көшесі
Алматыда көше бар «Ұлықбек» деген,
Өсіп-өніп бойында жұрт көктеген.
«Көше бердік атыңа, жусаңшы», – деп,
Құрдастарым қалжыңдап түртпектеген.
Қайыспас қайың
Дүние жерге айналып түскен ұршықсыз,
Шіліңгір шөлде кірпіктен құлар ыршып тұз.
Сарқылмай қалған бір бұлақ болса жапанда
Ол сенің ғана бұлағың болар кіршіксіз.
Ақжайық аруы
Көз қандай,
Келбет қандай, шырай қандай,
Көркiнен күннiң өзi нұр алғандай.
Аш белi ақ қайың боп бұралғандай,
Қылтыңдаған қыз едiң қылдырықтай
Қылтыңдаған қыз едiң қылдырықтай,
Бұл-бұл ұштың көзiмнен бұлдырықтай.
Томағасыз басыма тұман түстi,
Ендi сенен көктегi күн жуықтай.
Тор бөстек
Темiр табалдырыққа
тiрелгенде бiрде мен
темiр торлы бөстекке
аяқ сүртiп кiрген ем...
Домбыраны қорлаған үй
Домбыраның дүмнен сынған мойынын
Дәретхана тазартуға қойған кiм?
Көрдiм дағы ойландым:
Мынау сағақ күй ұшқан,
Жетім бұлақ
Жылау көрдiң ертерек,
Аспан өлдi. Жас қалдың.
Ағушы едiң еркелеп
Арасында тастардың.
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі