Бала күңгей
Шағын тау Бала күңгей көк қияда,
Бақ-дəулет ондай жерге көп сыя ма?
«Табағы тар жаралған тапшы өңірге
Тəңірім несібесін көп қия ма?» –
Шағын тау Бала күңгей көк қияда,
Бақ-дəулет ондай жерге көп сыя ма?
«Табағы тар жаралған тапшы өңірге
Тəңірім несібесін көп қия ма?» –
Жылы кеп жеріміздің тамашалы,
Жырласақ қанша мақтап жарасады.
Көз жетпес қиырына кең өлкеміз
Тағы да ен дəулетке тола салды.
Сөзімді, Хамит, сен екше,
Сөйлесем қимас ағадай.
Жайың бар жансың ерекше
Жəне үлкен, жəне баладай.
Төменде тұрып кейбіреу,
Түйеді тауға жұдырық...
Биік деп өте сол тіреу,
Тастайын дей ме жұлдырып!
Ақынның күні тым қиын!
Толғатқан жанша ол бейне.
Толтырып ойға күнде үйін,
Толғанып азап көрмей ме?
Бетіне тіктеп қарамай,
Сақтағам көңілін ағаның.
Танимын дереу баладай,
Тарынып шытса қабағын.
Тойыңда тұрмын, Сері-аға,
Толқытып ойлар кеудемді.
Түседі сəуле санама,
Толғансам ойлап сендерді.
Тұғиян жоқ деп айтпаймын
Тегінде біздің ол шалда.
Өзіме қарап байқаймын:
Қосылмас онша осалға...
Талғауым, маған көмек бер,
Толғанып өлең жазарда.
Қолымда дайын шелектер,
Барайын мен де базарға.
Былтыр да осы тауыңа
Еркелеп ем бір аунап.
Сондағыдай тағы да
Əсем гүлдер тұр қаулап.
Балалар мені бір кезде
Баласа кенет атаға,
Құлағым көнбей бұл сөзге,
Жорушы ем ылғи қатаға.
Жерімнің жиһаз жүгіндей
Жараса біткен тауларым.
Сазы бай, сұлу үніңдей
Сезілер орман, бауларың.
Көгілдір орман оранған
Қанықсың көзге шың мен құз.
Саялар тауып араңнан,
Сүйгемін сенде сұлу қыз.
Буда-буда кітапты
Боқшасына толтырған –
Бала маған қымбатты
Барын сала оқыған.
Бөктерлей тарттық Барлықты,
Шыңдарды қызық арбиған.
Қарық қып суға халықты,
Басына мəңгі қар жиған.
Көңілдің күйі келгенде,
Толғайсың тосын сыр қозғап.
Жарқырап жым-жырт бөлмеңде
Жанады дəйім жыр маздап.
Алдымнан жайып құшағын
Күтіп тұр əне, Ешкіөлмес.
Асығып мен де ұшамын,
Өкінер жандай келсем кеш.
Жолаушы жүрсек бір жаққа,
Жалығып жерді басқанға:
Жеткелі жедел жыраққа
Аламыз билет аспанға.
Ақынның жаны өксімей,
Ағытып өлең жаза алмас.
Сөзіне көңілі көншімей,
Тербелер қатты ол алғаш.
Баларақ кезде көп ойлап,
Байыдым күнде қиялмен.
Көзімді тартып көк аймақ,
Көрінді байтақ ұям кең.
Қой, ажал, кідіңдемей, аялдай тұр,
Қыруар, қызығы көп шаруам жатыр.
Əлі де атқармаған міндетім мол,
Тындыртпай асыққаның обал ғой құр!
Екі адам ер, əйелді отыр қатар.
Өзгеше түктері жоқ көзді тартар.
Көп іздер жүздеріне салыпты тек
Сарылып ұзақ жылдар жүрген сапар.
Жанымда жатқан нұрым бар,
Жалындап оты сөнбейтін.
Жайымды сол бір ұғыңдар,
Жазбасам маза көрмейтін.
Өзгеге менің өкпем жоқ,
Етпесем өзім жасыңтық...
Қырлары жұрттың неткен көп,
Құбылған жоқты кəсіп қып?
Ақындар талай жыр еткен
Алдымда жатыр Күреңбел.
Көрмесе көркін суреттен,
Көмескі сөзден білер ме ел!
Қара тасқа жан беріп,
Қашайды əлі қарт шебер.
Отырады сол көріп,
Таста тыныс жатса егер.
Жамырай шықты алдымнан
Сайларда бұлақ жарысып.
Секілді қатты сағынған
Көзіме соның бəрі ыстық.
Жолын тосып Ебінің
Жатыр жайқын Алакөл.
Ерлігіндей елімнің
Елестейді маған ол.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі