Өлеңдер жинағы - 5 бет

Қаламынан тамған бал

Алпамыс Файзолла

Әуелден жаным сүйді жыр жазғанды,
Елітіп әуеніне жалын-күйдің.
Жалықпай араладым гүлзарларды,
Гүлдердің шырыны мен нәрін жидым.

Толық оқу

Бұлттың мөлдір моншағы

Алпамыс Файзолла

Зау биікке көзім салдым қызығып,
Ұлылығы сұлулықпен жарасқан.
Бұлт моншағы бытыр-бытыр үзіліп,
Мөлдір-мөлдір шашу шашты көк аспан.

Толық оқу

Анаға ең үлкен сыйлық

Алпамыс Файзолла

Көк теңізге «Анам үшін» деп едім,
Тереңінен алып шықты жауһарын.
Қара жерге «Анам үшін» деп едім,
Қойнауынан алып берді гауһарын.

Толық оқу

Ол

Алпамыс Файзолла

Сен, мейлі, тарпаңдай бұла бол,
Ақылмен жығады ол.
Тұлпарын тебінген батырдай,
Сын сәтте суырылып шығады ол.

Толық оқу

Өлеңімді күресуге қалдырам

Алпамыс Файзолла

Бала күннен арды еміп өстім мен,
Жақсылықпен, ізгілікпен доспын мен.
Жазда боран күтпейтінің секілді,
Қулық-сұмдық күтпеуші едім ешкімнен!

Толық оқу

Жебе

Алпамыс Файзолла

Шырмалмаған пенделіктің ауына,
Жырлайды ақын қарап ердің тауына.
Кешегі өткен Махамбеттей батырдың,
Жебесімін тимей кеткен жауына.

Толық оқу

Күн

Алпамыс Файзолла

Күн шықпаса, тігілер ме қосыңыз?
Күн шықпаса, түзелер ме көшіңіз?
Жылуы мен нұрын төгіп тұратын,
Күн қадірін білеміз бе осы біз?

Толық оқу

Көне шаһар, жас қала

Алпамыс Файзолла

Бұл шаһарды көнекөзге телиді ел,
Заманалар қырау салған шашына.
Ақсақалдай аңыз айтад(ы) көне үйлер,
Жел-жауыннан әжім түскен тасына.

Толық оқу

Бақыт іздеу

Balganym

Бұл адамдар - рухы биік, ержүрек,
Бақыт іздеп өтеді ылғи күйбелек.
Дүниенің бар қадірін, бақытын
Сезгісі кеп, көш соңынан ілеспек.

Толық оқу

Өлең өзі өмірге тең!

MenQazaqpyn

Бәрінің жанқұмары поэзия, өлең
Қандай болса бәрбір бәрі өлең
Ақындықтың ең бір биік шыңына
Жетеміз деп зорықты небір "Ерлер"

Толық оқу

Гүл алқап

MenQazaqpyn

Күннің көзі, нұр-шуағы төгіліп тұр,
Самал желдің еседі әсем лебі.
Дәл алдымда ару қыздай сызылып тұр,
Гүл алқаптың би билеген гүлдері.

Толық оқу

Өрмекші

Айтбозым Мұратбек

Өрмек тоқыр ерінбей,
Ауыр істен жерінбей.
Тоқып болып өрмегін,
Өзі тұрар көрінбей.

Толық оқу

Піл

Айтбозым Мұратбек

Күн көрісі қалыпты
Болмаған соң арыпты.
Жанға жайлы жер іздеп,
Жылы жаққа барыпты.

Толық оқу

Қоян

Айтбозым Мұратбек

Тықыр шықса қашасың,
Талай қырдан асасың.
Бір тасаға кіріп ап,
Ентігіңді басасың.

Толық оқу

Инелік

Айтбозым Мұратбек

Ау, инелік, инелік,
Әрі-сәрі күйге еніп,
«Күн суытар тағы» деп,
Тұрсың ба әлде именіп?

Толық оқу

Бүркіт

Айтбозым Мұратбек

Бітпей тартыс-тіресің,
Жеке, дара жүресің.
Ту биіктен шүйлігіп,
Жемтігіңді ілесің.

Толық оқу

Менің әлемім

Исраил Сапарбай

Ешбір адам шеше алмаған
Жұртқа тылсым жұмбағым бар.
Ешбір адам кеше алмаған,
Балғын, шалғын, гүл бағым бар.

Толық оқу

Арман

Исраил Сапарбай

Қайтқан құстай қанаттарын бұлғаған.
Шаттық емес, сыйлап кеттің мұң маған.
Жүрегіме ұя салды қасірет,
Қасіретке қашанғы енді құл болам?

Толық оқу

Түс

Исраил Сапарбай

Күнәһарды әділ сот
Өлтірмекке айналды.
Жазған басым жанын сап,
Қара басым қайғы алды.

Толық оқу

Балапан

Исраил Сапарбай

Нала мен наза үнінде,
Басына түсіп бар қауіп;
Түбірлі талдың түбінде
Балапан жатыр жер қауып.

Толық оқу

Балалықтың соңғы әні

Исраил Сапарбай

Көз моншағым – алқа, алқа, алқадүр,
Дүниеде бар ма алқасыз хал-қадір?
Байшұбардың айылы алқам-салқадүр,
Баршагүл-ау, бой көрсетші дастаннан!

Толық оқу