Өлеңдер жинағы - 5 бет

Таныс бейнелер

Ғали Орманов

Қарайсың тауға, Микола,
Құздары көкте ұйықтаған.
Таңырқар едім біржола,
Таппасаң таныс тіпті одан...

Толық оқу

Кітап

Ғали Орманов

Сұрадың сонша қолқалап,
Сұрадың кітап сен менен.
Қозғады мені сол талап,
Қолқаңды жөн бе бермеген?

Толық оқу

Қақпа алдында

Ғали Орманов

Ташкенттің тұрмын шолып аэропортын,
Сықылды толасы жоқ ол бір толқын;
Порт алды сирей бере толады кеп
Самсаған самолетке оқтын-оқтын.

Толық оқу

Дос сыйы

Ғали Орманов

Тамырлас, тағдыры бір дос екенбіз,
Бау-бағын, бар несібін қоса еккен біз.
Жалғамай жырымызда соны дəйім,
Жан-жақта неге сонша бос өткенбіз?

Толық оқу

Гүлстан жерінде

Ғали Орманов

Бетпақта тобарсыған құмды, шаңды
Көрдім мен балғын, майса Гүлстанды,
Мақтаға малынып тұр бар өңірі,
Маздата көтергендей күллі шамды.

Толық оқу

Зарафшан

Ғали Орманов

Алдымда жатыр Зарафшан
Ағысы баяу жай қаптап;
Тұныса суы бейне аспан,
Тасыса қою кейде əппақ.

Толық оқу

Янги йер гүлі

Ғали Орманов

Бізге ұландар гүл тартты,
Жүздерінен жыр ескен.
Өздері гүл сияқты
Осы өңірде жаңа өскен.

Толық оқу

Батырлық бесігі

Ғали Орманов

Асқарлар шоғыр-шоғыр, түйдек-түйдек...
Тауларды бұл сықылды көргем сирек.
Бейнесі бір халықтың бітіміндей
Кетпейді көкейімнен кейбір сурет.

Толық оқу

Ақындар асқары

Ғали Орманов

Тянь-Шаньды өттім кезіп алғашқы рет:
Қар мен мұз қиыр төрі қалған сіреп,
Қырғыздың күмістеген ордасындай,
Шыңдары тізіліп тұр аспан тіреп.

Толық оқу

Асқадағы ару

Ғали Орманов

Бұл өзі ертегі де, аңыз да емес,
Желп етер жеңіл сөзге шағым да емес.
Самалы шалып өткен өткіншідей,
Есімнен кетпейді бір балғын елес.

Толық оқу

Аалыға

Ғали Орманов

Əсем тау алдымда, Аалы, тұр тағы да,
Бұл да бір маған тартқан кітабың ба?
Жеріңнің шежіресі жатыр ма екен,
Жинаулы не заманғы бұл томыңда?

Толық оқу

Ақын досымызға

Ғали Орманов

Ардақты Аалы досымыз,
Алпысқа толған тойыңда,
Тұлғаңнан танып отырмыз
Тұрғанын жастық бойыңда.

Толық оқу

Ыстық көл

Ғали Орманов

Бітімін бақсаң Ыстық көл
Секілді бейне бір алып.
Сықырлай аунап төсекте ол,
Қояды кейде ырғалып.

Толық оқу

Шын шырқауда

Ғали Орманов

Тағылар өскен қияда
Таңырқай көрдік поезды.
Тақияң түсер қияға
Қаратты қанша ол бізді.

Толық оқу

Қос батыр

Ғали Орманов

Тамыз күні секілді
Тамылжыған жүздері,
Көңілім ширап бекиді
Көрген сайын сіздерді.

Толық оқу

Жер тынысы

Ғали Орманов

Қалап қойған кітаптай,
Қалай тұтас жеріміз
Қатар өскен бұтақтай,
Қандай ұқсас еліміз!

Толық оқу

Шегі жоқ

Ғали Орманов

Шекарасы қайсы əлі,
Қатар жатқан екі елдің?
Құлпырған көк майсалы
Бəрі өзіңнің мекенің.

Толық оқу

Ұғысу

Ғали Орманов

Арынды Ақсу өзені
Алыс еді Аралдан;
Бетін бұрып ежелгі,
Біздің жерге де оралған.

Толық оқу

Сөз сабағы

Ғали Орманов

Желпиді таудан қоңыр жел,
Жып-жылы баяу дем алып.
Тани ма, бəлкім, туған жер,
Түн қата жүрген мені анық?

Толық оқу

Талас

Ғали Орманов

Қарауылға үш мерген
Қатар ілді бір құсты.
Оқты көздер төселген
Құтқарар ма байғұсты!

Толық оқу

Опық

Ғали Орманов

Қабағын қамыс қоршаған
Қалтқысы берік қара көл;
Қиюға құсын тым сараң,
Қашаннан мəлім маған ол.

Толық оқу

Ғажап қолдар

Ғали Орманов

Көз тігемін мен саған,
Көп нəрселер көргелі...
Көргенімнің неше алуан
Көңілімде тұр өрнегі.

Толық оқу

Шойын шыңы

Ғали Орманов

Қарайды Нұркен биіктен
Қараңдап көздің ұшында;
Қағысқан қанат бұлтпен
Ұқсайды заңғар құсына.

Толық оқу

Құрылысшы қиялы

Ғали Орманов

Домна жайын шертті бір жас,
Балқи қарап соған өзі.
Қозғағандай сені де рас,
Сүйсіне айтқан соның сөзі.

Толық оқу

Заман оты

Ғали Орманов

Жақсы бір ой жарымдай
Жан-жүйемді қозғайды,
Жас қаланың шамындай
Көңілімде маздайды.

Толық оқу

Жаз көркі

Ғали Орманов

Күле жайнап жаз келді,
Жасыл жібек көйлекті;
Жаз шіркіннің мəз көңілі
Бұлбұлды да сөйлетті.

Толық оқу

Жаз тілі

Ғали Орманов

Өріп өзек-өзектен,
Ойнай ақты сан бұлақ.
Көктем жайын сөз еткен
Жырларына сал құлақ;

Толық оқу

Жаз алды

Ғали Орманов

Таулар басы ап-ала,
Қарайғанмен бөктері.
Өзен суы ботана,
Таптырмайды өткелі.

Толық оқу