Сен едің мені айырған
Сен едің мені айырған достарымнан,
Долы жау, дүниеге салған ылаң!
Бөбегін махаббаттың жалынға атып,
Кеудеме қан аралас мұз қатырған,
Сен едің мені айырған достарымнан,
Долы жау, дүниеге салған ылаң!
Бөбегін махаббаттың жалынға атып,
Кеудеме қан аралас мұз қатырған,
Достар, қайда жүрсіндер, қай майданда?
Мен де келе жатырмын малтып қанға.
Ең болмаса біреуің кездессең ед,
Ыстық, суық күндерде сағынғанда.
«Құбылып жалт – жұлт бұп-бұйра жоны,
Суылдап сырғып, аңқыолап лебі.
Терең ой, алуан хикая толы
Арнаға сыймай кең көкірегі.
Жасып қайғы ойлама,
Тасып тойды тойлама,
Осы екен өмір жолы.
Жасың қырықтан асты,
Тыңдаңыздар,
Артқы іні, алғы аға,
Жеңгейлерден, жырым, бүгін ал баға.
Арналады жүрегімнің бұл күйі,
Сыйса егер өмір сыры бір жаныңа,
Ой таста ол жағың мен бұл жағыңа.
Аумағын алақанда еркін ойнат,
Көнбесің сонда тағдыр қылжаңына.
Түседі еске жалаң аяқ күндерім,
Ақ сүйекті ала қашқан түндерім,
Сол қашқаннан мол қашыпты балалық,
Қайдант екенін көптен бері-ақ білмедім,
Қуанышқа, бақытқа
Құшағыңды еркін жай.
Біздің ұлы уақытта
Қуана біл баладай.
Жас дәурен - гүл жазира, қайран жазым,
Тыңдаған ерке сұлу айтқан назын.
Әсерлі ән, көк нөсер күй, сал домбыра,
Жігіттің тебірентсің өнерпазын.
Әпкесі биыл жетеді,
Бөпесі шықты екіге.
Екеуі тату соншама,
Қай уақытта болса да.
Жеті жасар баласын
Жетпісте шал жетектеп,
Келе жатыр көшеде,
«Қайда әлгі мектеп» деп
Аяулы, адал ақ ниет
Менде де біраз бар шығар.
Адамға біткен қасиет
Сыздаса балтыр-хал сұрар.
Күйім тасып барады, күйім тасып,
Ойнақтайды он саусақ перне басып.
Дүниеге қараймын отты көзбен,
Терезесін жанымның айқара ашып.
Сарғая күтіп көктемді
Сап–сары боп су ақты...
Шынтаққа алып сексенді,
Жағада жалғыз шал жатты.
Нар тәуекел! Құлаш ұрдым қиынға,
Қайрат шіркін алып шықса қиын ба!
Бұл сапарда сүрініп те қалармын,
Сонда, досым, мені айыпқа бұйырма!
«Мен білем» деп кеудесін кергеннен без,
Жоқты бар деп, барды жоқ дегеннен без.
Өз еркімен өмірге түсіне алмай,
Не болмаса әркімге ергеннен без.
Есігің алды ағын су,
Ерте тұр да, жас сұлу,
Ағын сумен бетің жу,-
Судан сәулем көрінер.
Түн ортасы ауғанда
Отырсың, жігіт, нені ойлап?
Кімнің атын жазасың
Қайта-қайта шимайлап.
Күлемін де жылаймын,
Жылаймын да күлемін.
Неге ғана бұлаймын,-
Өзім ғана білемін.
Қызығы қалмады көктемнің,
Қурады гүлдері бөктердің.
Өңім бе, түсім бе, мен солай,
Басымнан бұл жайды өткердім.
Өлең боп күндіз - түні терлегенім,
Неге мен биігіме өрлемедім.
Тауыма тура құрық салсам - дағы,
Кезігер кедергіге сермегенім.
Көңілім – тұман,
Түнерді бұлтым аспанда,
Қалды ғой көңіл жақыннан - дағы, жастан да.
Кей - кейде жаным ақ жауын болып егіліп,
Күзі қалды өмірдің көктемі өтіп,
Өлеңімді келемін өткел етіп.
Жанға тыным бермедім ала жаздай,
Алғам жоқ па жазымды өкпелетіп.
Жас қайыңдар биік - биік тал болып,
Жетім көлді таба алмайтын дал болып.
Мұқағали, тірі болсаң, жүрер ме ең,
Өлең жүгін арқалаған нар болып?!
Бұл фәниде адам мәңгі тұра ма?
Ол – заңдылық, ғайып болсам, жылама.
Бәсекеге түсіп тұрған шағымда,
Ешкімдерге ұнай қойман, сірә да.
Ісім көп, басталмаған, бітпегені,
Жете алмай жатсам, досым, күтпе мені.
Сандығында қалдырмай сыр ақтару –
Алтыншаштың бұл күнде діттегені.
Жырдан тапқан бақытын әйелдердің бірімін,
Қара өлеңнің кәдімгі қара табан құлымын.
Атақ - даңқым әзірге қылаң берер түрі жоқ,
Өйткені мен әзірге жер бетінде тірімін.
Жарық күн – жалған, жасанды,
Алдана берем қашанғы?
Қатiлез қасап – қу заман
Шашымды ал деп ем, бас алды.
Шекпен киген шендiлер, мансаптылар
Әлi талай сабазды сан соқтырар.
«Өгiзқара күшi бар» өзiмшiлдер
Өле-өлгенше өз құлқын аңсап тұрар.
Ұрпағың туса қағынып iштен,
Салтыңды қайтем салынып iшкен?
Өмiрдi қиып кетпедi қанша
Өкпе мен бауыр қабынып, iскен...
Дастарханымызда ащы да тұщы жетерлiк,
Бiз жайлы, апыр-ай, не ойлады екен бөтен жұрт?
Жетiге келген көктегiрге де көтердiк,
Жетпiске келген көкбөрiге де көтердiк.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі