Қаламынан тамған бал
Әуелден жаным сүйді жыр жазғанды,
Елітіп әуеніне жалын-күйдің.
Жалықпай араладым гүлзарларды,
Гүлдердің шырыны мен нәрін жидым.
Әуелден жаным сүйді жыр жазғанды,
Елітіп әуеніне жалын-күйдің.
Жалықпай араладым гүлзарларды,
Гүлдердің шырыны мен нәрін жидым.
Сезім деген – үмітіңе жылыну,
Шын ғашықтар дәмін білер шырын, у.
Қандай ғажап мынау ғазиз ғаламда,
Сені күтер жанның барын ұғыну.
Зау биікке көзім салдым қызығып,
Ұлылығы сұлулықпен жарасқан.
Бұлт моншағы бытыр-бытыр үзіліп,
Мөлдір-мөлдір шашу шашты көк аспан.
Көк теңізге «Анам үшін» деп едім,
Тереңінен алып шықты жауһарын.
Қара жерге «Анам үшін» деп едім,
Қойнауынан алып берді гауһарын.
Бала күннен арды еміп өстім мен,
Жақсылықпен, ізгілікпен доспын мен.
Жазда боран күтпейтінің секілді,
Қулық-сұмдық күтпеуші едім ешкімнен!
Бозторғайлар құйқылжыта шырқар мың,
Сәйгүліктің шабысына іңкәрмін.
Тереземді ұрған тамшы тырсылы
Естіледі дүбіріндей тұлпардың.
Бір сұрарым мәңгі мендік бол, жаным.
Көкірегіме шаттық әні толғанын –
Білесің бе –
Сені көрген сол күні
Кезігер деп сендей жан тосқан дайым,
Жүрек күйін төгуге жасқанбайын.
Сенің қызыл шырайлы жүзің әсем –
Күн шығып келе жатқан аспандайын.
Жүрекке тамыр жайып шықты гүлім,
Ақыл мен ойды
Сезім жықты, күнім.
Бұлтсыз мөлдіреген аспан сынды,
Қателіксіз адам сынды күнəсіз,
Ізгі амал жасар кезде бұғасыз.
Жер ғұмырын аяқтауға түбінде,
Бір топанның келетіні шүбəсіз.
Болсын мейлі сіздің алтын тағыңыз,
Мейлі көкте жұлдыз болып жаныңыз.
Ғалам – мұхит,
Ал біздің Жер – кеме ғой,
Таулар неге алыппын деп айтпайды?
Жұлдыз неге жарықпын деп айтпайды?
Емен неге берік діңім демейді?
Гүлдер неге көріктімін демейді?
Мен өзен болғым келмейді,
Қыс түссе, қататын.
Және Күн болғым келмейді,
Кешқұрым бататын.
Шыңға асық, көкке ғашық қыран ем,
Кеудем толы – бұлт секілді жаумаған.
Асқарлардан асқақтықты сұрап ем,
«Әкеңнен ал!» – деді бірақ тау маған.
Бұл шаһарды көнекөзге телиді ел,
Заманалар қырау салған шашына.
Ақсақалдай аңыз айтад(ы) көне үйлер,
Жел-жауыннан әжім түскен тасына.
Өзгеше өлке күн мұңайып, түн күлген,
Роберт Бөрнстер өткен жерде жүрдім мен.
Сұп-сұр қала шұғыласын шашты ғой,
Сұр түсте де шуақ барын кім білген!
Бұл адамдар - рухы биік, ержүрек,
Бақыт іздеп өтеді ылғи күйбелек.
Дүниенің бар қадірін, бақытын
Сезгісі кеп, көш соңынан ілеспек.
Сыр ақтарып ғашық жандай өлең жаздым,
Бұрынғы ақындардың қалыбымен.
Қара өлең ұйқасына саламын,
Туған елім жайындағы өлеңімді.
Бәрінің жанқұмары поэзия, өлең
Қандай болса бәрбір бәрі өлең
Ақындықтың ең бір биік шыңына
Жетеміз деп зорықты небір "Ерлер"
Жан жаһаным ғаріп болды.
Қазан ұрды бау-бақты.
Жапырағым тоңып қалды,
Тұман жаулап тау жақты.
Жүрегімді кім емдейді?
Күлем дейді, жылап алып...
Өз ұпайын түгендейді
Түлкі мінез мына халық.
Ешбір адам шеше алмаған
Жұртқа тылсым жұмбағым бар.
Ешбір адам кеше алмаған,
Балғын, шалғын, гүл бағым бар.
Саған ғана сиындым мен.
Махаббаттың Тәңірісі.
Қияметтен қиын білем,
Басқа түскен тағдыр ісі.
Аспан үзіліп түсті...
Тағдырымды тілдедім.
Кірпігіме ілгенім
Жас па, аспан ба, білмедім.
Етігің де қып-қызыл, орамал да...
Тола батып сен кеттің топ адамға.
Көз көргенім көшенің көмейіне
Осылайша күмп беріп жоғалар ма...
Желдейін желмекке каншама ұрындым,
Қаншама соғылдым, қаншама ұрылдым...
Аулаққа қаңғыдым, бау-баққа бұрылдым,
Бұтақка іліндім, тастаққа сүріндім.
Көз моншағым – алқа, алқа, алқадүр,
Дүниеде бар ма алқасыз хал-қадір?
Байшұбардың айылы алқам-салқадүр,
Баршагүл-ау, бой көрсетші дастаннан!
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі