Өлеңдер жинағы - 570 бет

Шешілмеген жұмбақ

Абдрахман Асылбек

Өлең жазу қиындап бара жатыр,
Дала жатыр, жырла деп қала жатыр.
Сезімімнің ішегі шертілмеген,
Сезінгенім түкке аспай қалады ақыр!

Толық оқу

Демалыс

Абдрахман Асылбек

Малынып нөсеріне қызыл нұрдың,
Қанымды қызу күнмен қызындырдым.
Теңіздің жағасында қалғып кеттім,
Әуені тербеп мылжың ұзын жырдың...

Толық оқу

Үлкен алма

Абдрахман Асылбек

Үлкендігі жүректей,
Сыйладың сен ақ алма.
Қалай бұны жыр етпей –
Тұрса ұсынып аға алда.

Толық оқу

Ойлы теректер

Абдрахман Асылбек

Қызылорда келешегін ойлаған:
Теректерің көшені өрлей бойлаған
Биік үйдің өркешіне жармасып,
Жапырақтар жас баладай ойнаған.

Толық оқу

Су мен қу

Абдрахман Асылбек

Су бірде лепірді,
Көпірді:
– Бар ма екен шын мықты
Мына мен секілді?

Толық оқу

Құлқын

Абдрахман Асылбек

Құлқын қоймашы болды,
Алпыс екі айласы болды.
Соның арқасында
Көл-көсір пайдасы болды.

Толық оқу

Тәкаппар терек

Абдрахман Асылбек

Тоғайда бір Терек тұрды,
Өзге ағаштан ерек тұрды.
Өйткені, ол биік тұрды,
Көкте бұлтқа тиіп тұрды.

Толық оқу

Есектің есебі

Абдрахман Асылбек

Кейбіреу Есекті Есек дейді,
Есеп білмейді деп есептейді.
Өйткені, дипломы жоқ оқып шыққың,
Бірақ та бар қулықты тоқып шыққан.

Толық оқу

Қоян мен қарсақ

Абдрахман Асылбек

Қоян қырда жүріп жатты,
Тыныш өмір сүріп жатты.
Бір күндері Қарсақ келді,
Бар дауыспен жар сан келді:

Толық оқу

Екі иттің ермегі

Абдрахман Асылбек

Оңаша үйде ерігіп отырып,
Орындықта керіліп отырып,
Кәнден ит пен Қасқыр ит
(Еркетай мен «тақсыр» ит)

Толық оқу

Қонақ қоян

Абдрахман Асылбек

Қоян тым шаршап кірді,
Жатуды аңсап кірді.
Қонақүй әкімшісі
Қасарып Қарсақ тұрды:

Толық оқу

Шыбын мен тығын

Абдрахман Асылбек

Шыны аузында Тығын тұрды,
Өзінше ол мығым тұрды.
Енді бірде карағанда,
Шыны ішінде Шыбын тұрды.

Толық оқу

Еріккен ешкі

Абдрахман Асылбек

Ешкі бикеш шырайлы
Текесіне мұңайды:
– Соңғы кезде, сүйгенім,
Бүлкілдеп жүр бүйрегім.

Толық оқу

Түлкібұлаң

Абдрахман Асылбек

Сатушы Түлкі болды,
Алушы жұрты болды.
Жасырған сөре астында
Көл-көсір мүлкі болды.

Толық оқу

Жұмбақ күшік

Абдрахман Асылбек

Көзін ашып алды да,
Қарады Алдан алдына.
Бір шалшыққа құлапты,
Ұзынынан сұлапты.

Толық оқу

Меңгеруші қоян

Абдрахман Асылбек

Таныстардың сыйлығымен,
Арыстанның бұйрығымен
Қоянға бақ қона қалды,
Меңгеруші бола қалды.

Толық оқу